اطعام اصحاب یمین

[ویکی فقه] اطعام اصحاب یمین (قرآن). قرآن کریم در توصیف اصحاب یمین، آنها را اطعام کننده به یتیم خویشاوند و خاک نشین بی نوا معرفی می کند.
اطعام اصحاب یمین به یتیم خویشاوند و خاک نشین بی نوا در روزهای سخت و قحطی: «او اطعام فی یوم ذی مسغبة» «یا غذا دادن در روز گرسنگی...» «یتیما ذا مقر بة» «یتیمی از خویشاوندان، » «او مسکینا ذا متر بة» «یا مستمندی خاک نشین را، » «اولـئک اصحاب المیمنة» «آنها «اصحاب الیمین» اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان می دهند)! » میمنة از ماده یمن و برکت است یعنی آنها صاحبان برکتند که وجودشان هم برای خودشان برکت دارد، و هم برای جامعه. نقطه مقابل میمنة، مشئمة از ماده شوم است؛یعنی این گروه کافر افرادی شوم و نامیمونند.

💡 چشم سیری ز طعام است ترا، زین غافل که به اطعام توان سیر شد از نعمت خویش

💡 زاندک طعامی در دمی اطعام کرده عالمی وان طعمه بی بیش و کمی باقی به جایش همچنان

💡 فرمود: طعام دهيد و سير گردانيد در هر روز مؤ منى را، پس همانا اطعام و سير كردن يك مؤمن (در هر روز) برتر و بالاتر از آزاد كردن يك بنده است.

💡 و سپس مى فرمود: خداى عزوجل مى دانست كه همه مردم قادر بر بنده آزاد كردن نيستند، ولذا راه ديگرى به سوى بهشت برايشان باز كرد، و آن اطعام مسكين است.

💡 نخست اطعام ده نفر مسكين (فكفارته اطعام عشرة مساكين ) منتها براى اينكهبعضى از اطلاق اين حكم چنين استفاده نكنند كه ميتوان از هر نوع غذاى