استعاذه در قران

[ویکی فقه] استعاذه در قرآن. اِستعاذه به معنای پناه بردن به خدا می باشد.
استعاذه مصدر باب استفعال و از ریشه «ع -و -ذ» به معنای پناه بردن، درخواست کمک و چنگ زدن (اعتصام) آمده است. «عُوذه» از همین ریشه، به چیزی گفته می شود که به وسیله آن از چیزی پناه برده شود.
تعابیر مختلف بر حسب کاربرد
مفسّران، بر حسب کاربرد این واژه و مشتقاتش، تعابیر چندی را در توضیح آن ذکر کرده اند؛ مانند: اعتصام به خدا برای درخواست نجات، خضوع و خاکساری برای خدا جهت کسب توفیق و رها نشدن به حال خود، اتصال به حضرت حق برای حفظ از شرّ هر اهل شرّی، پناه بردن به خدا و توجه به او، درخواست دفع شرّ به وسیله شخص پایین تر از بالاتر با خضوع و فروتنی، حرز گرفتن و خود را در حیازت چیزی برای حفظ از بدی قرار دادن. برخی نیز استعاذه را لطفی دانسته اند که جلو تأثیر وسوسه های شیطان را می گیرد.
استعاذه در اصطلاح قاریان
استعاذه در اصطلاح قاریان به زبان آوردن عبارتهایی مانند «أعوذُ باللّهِ من الشّیطنِ الرَّجیم» است. در آیه ای، به استعاذه هنگام تلاوت قرآن امر شده است: «فَاِذا قَرَأتَ القُرءانَ فَاستَعِذ بِاللّه» درباره وجوب یا استحباب استعاذه و وقت آن که پیش از تلاوت است یا پس از تلاوت نیز در بلند یا آهسته گفتن استعاذه، بین مفسران اختلاف است.
مستحب بودن استعاذه در رکعت اول
...

💡 مصدر (عوذ) به معنى حفظ كردن خود و پرهيزكردن از گزندعوامل مخل و مفسد محيط است از طريق پناه بردن به يك شخص ‍ يا گروه اجتماعى يا خداىمتعال. استعاذه نوعى استمداد دفاعى است.

💡 ((عوذ و لوذ)) هر دو در لغت به معناى اعتصام و تحصن و التجا و پناهنده شدن و چسبيدنبه كسى است كه به فرياد رسد و درد را دوا و حاجت را روا ومشكل را حل نمايد، ولى به حسب استعمال، آنچه به نظر مى رسد اين است كه ((اعوذ))وقتى استعمال مى شود كه اركان خمسه استعاذه جمع باشد، يعنى:

💡 من در محضر مقدس (پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله ) بودم، و (استعاذه ) را بديننحو گفتم: (اَعُوذُ بِاللّهِ السَّميعِ الْعليمِ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم ) يك وقت حضرت به منعنايت فرمود، و فرمود: اى پسر ام عبد، استعاذه را به اين كيفيت بگو:

💡 اين جمله در مقام تعليل امرى است كه در آيه قبلى راجع به استعاذه آمده بود، و معناى مجموعآن اين مى شود كه هر وقت قرآن مى خوانى پناه ببر به خدا از شر شيطان، زيرا تنهاكسانى از شر او ايمنند كه به خدا ايمان آورده و بر اوتوكل كرده باشند.

💡 اگر اين دو مطلب حاصل شد آن وقت استعاذه مى شود، و الاّ گفتن (اعوذ باللّهِ) تنها فايدهاى ندارد، خلاصه لفظ بايد كاشف از حال و معنى باشد.

💡 8 اداء حقوق قرائت، با اينكه اگر به آيه سجده رسيده سجده كند، و اگر به آيهعذاب رسيد به خدا پناه ببرد و استعاذه كند. و اگر به آيه رحمت و مغفرت برخورد كرداسترحام و استغفار و شكرگزارى نمايد و به آيات بهشت مسئلت و درخواست كند. و بهآيه دعاء، دعا نمايد، وبه آيه تكبير، تكبير گويد. و به آيه تسبيح، تسبيح كند.