لغت نامه دهخدا
ارس بزان. [ اَ س ِ ب ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چرک کنج چشم بز کوهی و گاو کوهی، و آن کار تریاک فاروق کند و آنرا بعربی تریاق الحیة خوانند. ( برهان قاطع ). در فهرست مخزن الادویه ذیل تریاق الحیة آمده: رطوبتی است که در کنج چشم گاو کوهی و بز کوهی جمع میگردد و در پازهر مذکورشد و بشیرازی آنرا ارس بران [ظ: ارس بزان ] نامند.