اذیت های منافقان

[ویکی فقه] اذیت های منافقان (قرآن). نَفَق، ایجاد سوراخى در زمین است که راه رهایى داشته باشد -همانند سوراخ موش -
آزار رسانى منافقان، به همسران و دختران پیامبر و همسران مؤمنان در مدینه:وَ الَّذِینَ یُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ... یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْواجِکَ وَ بَناتِکَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذلِکَ أَدْنى أَنْ یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ... لَئِنْ لَمْ یَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِی الْمَدِینَةِ لَنُغْرِیَنَّکَ بِهِمْ....
احزاب/سوره۳۳، آیات۵۸-۶۰.
آزار رسانی منافقان به پیامبر صلی الله علیه وآله:۱. وَ مِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ... وَ الَّذِینَ یُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ.
توبه/سوره۹، آیه۶۱.
بى اعتنایى به آزار منافقان و توکل بر خدا سفارش الهى به پیامبر صلی الله علیه وآله:۱. وَ لا تُطِعِ الْکافِرِینَ وَ الْمُنافِقِینَ وَ دَعْ أَذاهُمْ وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ....
احزاب/سوره۳۳، آیه۴۸.
...

💡 عبدالله بن الى سردسته منافقان زمان رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) در مدينه بود،كه براى محكوميت او و پيروانش سوره منافقوننازل گرديد.

💡 روزى اشعث بن قيس (سردسته منافقان ) وارد مسجد كوفه شد، ديد اميرمؤ منان على (ع )بالاى منبر است و عجم ها، اطراف منبر را گرفته اند، از روى توهين به عجم گفت: (اينعجم ها كيستند كه تو آنها را در اطراف خود جمع كرده اى ؟)

💡 چه موضوع مهمى بود كه احتياج به اين همه تأ كيد داشت و اقتضا مى كرد كه سفارش بهتبليغ، شبيه تهديد باشد؟ چه كارى بود كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - در ابلاغآن بيم فتنه داشت و بيان آن محتاج به حفظ خداوند بود تا شرّ منافقان را برطرفسازد؟!!

💡 مردمى از منافقان مدينه، از باب كارشكنى و بر اثر شك و ترديدى كه در كاررسول خدا داشتند و از نظر بى رغبتى در كار جهاد مى گفتند: در اين گرما به جنگ نرويدو اين فصل براى جنگ مناسب نيست و درباره ايشان، آيهنازل گشت:

💡 و از آنجا كه گروه منافقان هم به خويشتن ستم مى كنند و هم به جامعه، در آخر آيه مىفرمايد (خداوند ظالمان را هدايت نمى كند) (و الله لا يهدى القوم الظالمين ).

💡 قرآن نيز، از اوصاف منافقان، بى حالى و كسالت هنگام نماز را بيان كرده است.(491) زيرا سحرخيزى و حضور در جماعت مسلمين، آن هم از راه هاى دور و در گرما وسرما، نشانه صداقت در ايمان و عشقِ نمازگزار است.