اذان ذکری

«اذان ذکری» ترکیبی عربی است که از دو جزء تشکیل شده: «اذان» و «ذکری». اذان در لغت به معنای آگاه کردن، خبر دادن یا اعلام عمومی است و در اصطلاح دینی، نام اعلام زمان نماز توسط موذن است. ذکری از ریشه «ذكر» به معنای یاد کردن خدا، ذکر، دعا یا تسبیح گرفته شده است. بنابراین، «اذان ذکری» به معنای اعلام یا فراخوانی برای ذکر و یاد خدا است. این عبارت ممکن است در متون صوفیانه یا دینی برای فراخوانی جمعی برای ذکر، نیایش یا مراقبه روحانی به‌کار رود. در مراسم و جلسات مذهبی، اذان ذکری می‌تواند شروع یا اعلام نوبت ذکر و مناجات را نشان دهد. کاربرد آن جنبه اجتماعی و معنوی دارد و افراد را به وحدت قلبی و تمرکز بر یاد خدا دعوت می‌کند.