اخذ عارض مکان معروض

[ویکی فقه] اخذ عارض مکان معروض از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و یکی از اسباب وقوع غلط در تعریف است.
یکی از موارد خطای در تعریف، اخذ عارض به جای معروض است؛ مثلاً کسی می خواهد محبت افراطی را بر عشق بارکند و بگوید: «عشق، محبتِ افراطی است»، اما افراط محبت را بر عشق حمل می کند و می گوید: «عشق، افراط در محبت است». این گونه تعریف درست نیست، زیرا افراط محبت، صفت عارض بر محبّت است، نه خود محبّت، و عشق، خود محبت است؛ پس در تعاریف، چیزی را که عارض است به جای معروض آن عارض نمی توان قرار داد.

💡 مولف محترم كتاب ارزشمند چهره درخشان حضرتابوالفضل العباس ‍ عليه السلام ضمن عرض سلام. معروض مى دارد ازقول جناب حجت الاسلام مرحوم آقاى شيخ عزيز الله معافى خراسانى مولف كتاب بابالولايه كه دو جلد آن منتشر گرديده، براى اين جانبنقل كرد:

💡 بعد از آنكه حضرت آدم مرتكب آن ترك اولى شد و در نتيجه بر زمين فرود آمد، بعد از300 سال اشك ريختن (بياد آن نامهاى مقدس افتاد) و با آن اسماء مبارك دعائى ترتيب دادو به پيشگاه خداى متعال چنين معروض داشت:

💡 معروض شد چون این خبر، بر رای شاه دادگر معمار اخلاصش، کمر بست از پی تعمیر آن

💡 سروش مدعی است تمام معرفت‌های بشری و استنباط‌های انسانی از دین، تاریخی است و معروض خطا.

💡 و اگر علم عارض باشد بايد عارض و معروض دو وجود ممتاز از يكديگر باشند تا يكىدر ذات ديگرى دخول كند تا هويت و شخصيت هر دو محفوظ باشد و با اين فرض علم، ممتازاز نفس و در عض او در متن ذات دخول كند كه نفس واجد علم گردد كه بطلان آن جاى انكارنيست و سخن در اتحاد وجودى طولى دو چيز است.