اختیارات پیامبران

[ویکی فقه] در قرآن مجید، مقام معنوی و روحانی و مقام اجتماعی ـ غیر از مقام نبوت و رسالت ـ برای پیامبران الهی شمرده شده است. مقام معنوی، اوصافی است معنوی و روحانی که مربوط به شخص پیامبران است؛ و مقامات اجتماعی از رابطه خاص پیامبران با مردم حکایت می کند.
در قرآن کریم، غیر از مقام نبوت و رسالت، برای پیامبران الهی اوصاف و مقامات دیگری برشمرده شده است. این اوصاف را می توان به دو دسته تقسیم کرد:
← دسته اول
در میان دسته نخست، می توان به صفت «مخلص» (کسی که خدا او را برای خود خالص گردانیده است) اشاره کرد؛ برای مثال، قرآن در مورد موسی (علیه السلام) می فرماید: «واذکر فی الکتاب موسی انه کان مخلصا وکان رسولا نبیا؛ و در این کتاب از موسی یاد کن، زیرا که او مخلص و فرستاده ای پیامبر بود».
← مخلص بودن موسی
یکی دیگر از مقامات معنوی انبیا، «صدیق» بودن است.
← صدیق بودن ادریس
...

💡 فصل هفتم از منشور ملل متحد اختیارات شورای امنیت سازمان ملل را برای حفظ صلح بیان می‌کند؛ و به این شورا اجازه می‌دهد تا «وجود هرگونه تهدیدی برای صلح، نقض صلح یا اقدام تجاوزگرانه» را تعیین کند و اقدامات نظامی و غیرنظامی را برای «برقراری صلح و امنیت بین‌المللی» انجام دهد.

💡 در سال ۱۳۸۳، پیشروی مخالفان خاتمی تا آنجا ادامه یافت که رئیس قوهٔ مجریه ترجیح داد لوایح دوگانهٔ اختیارات ریاست‌جمهوری را با اعتراض و برای پرهیز از تنش بیشتر، از مجلسی که اکثریت آن در اختیار مخالفان اصلاحات بود، بازپس بگیرد.

💡 مسئلهٔ دیگری که دستمایهٔ داستان‌های بیرقی قرار می‌گیرد، «قدرت» است که روابط، عواطف و مناسبات بین انسان‌ها را نشانه می‌گیرد. اختیارات انسان‌ها در خواسته‌شان تعیین‌کننده است و این مسیر تا جایی پیش می‌رود که هر فرد از قدرتش علیه دیگری استفاده می‌کند.