احکام امضایی

[ویکی فقه] احکام شرعیِ مؤیِّد اعمال و عادات مفید و رایج در جامعه را احکام امضایی گویند.
احکام امضایی که مقابل احکام تأسیسی می باشد، نوعی از اعتبارات شرعی است که در حقیقت تنفیذ اعتبارات عقلا به شمار می آید.
توضیح
امضا در لغت به معنای اجازه و تنفیذ است و احکام امضایی در اصطلاح به معنای اعتبارات شارع است و به آن دسته از افعال و اعمالی تعلق می گیرد که در میان مردم و عقلا رایج بوده و زندگی آن ها را سامان می بخشد و شارع مقدس هم آن اعمال و عادات مفید را که به صورت قوانین عقلایی در آمده تنفیذ نموده است، مانند اکثر معاملات رایج میان عقلا و یا هفت شوط طواف به دور کعبه.

💡 «عزت‌الله سحابی پس از ماجرای نامه ۹۰ امضایی در سال ۱۳۶۹ و در زمان مسئولیت سعید امامی، معاون با نفوذ علی فلاحیان وزیر وقت اطلاعات، بازداشت و به مدت چند ماه تحت بازجویی‌های سنگین برای “اعتراف کردن» علیه خود و همفکرانش قرار گرفت.»

💡 از جمله ماندگارترین کارهای بیویک ایده او در به‌کارگیری اثر انگشت خود به منظور امضا کردن بود. او این کار را به همراه امضایی با نام خود در آغاز کتاب‌های چاپ شده‌اش انجام می‌داد. اهمیت این کار در ۲۰۰ سال پیش باعث شده‌است که بیویک از جمله نخستین کسانی شناخته شود که به اهمیت بسیار اثر انگشت در شناسایی اشخاص پی برد.

💡 در دوره شانزدهم، به جای او دکتر موسی برال به مجلس رفت. در دوره هفدهم نیز در حوزه کلیمیان انتخابات انجام نشد. در سال ۱۳۳۲ که محمدرضا شاه پهلوی پس از کودتای نافرجام ۲۵ مرداد علیه دولت مصدق ناچار به سفر به رم رشد، سفارت ایران از پذیرش او خودداری کرد. اریه که در آن زمان در ایتالیا بود به رم رفت و خودروی خود را در اختیار شاه گذاشت و چک سفید امضایی به او داد. چند ساعت بعد شاه توانست به ایران برگردد.