اتفاق اتصالی

[ویکی فقه] اتفاق اتصالی یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای مصاحبت تصادفی مقدم و تالی در شرطیه متصله است.
اتفاق، آن است که مصاحبت مقدم و تالی به صرف تصادف باشد، نه به لزوم و ضرورت؛ مانند: اگر قارون مال اندوخت، لقمان حکمت آموخت. اگر این اتفاق در قضیه شرطیه متصله باشد، اتفاق اتصالی نامیده می شود.محقق طوسی می گوید: «نسبت تالی با مقدم یا لزومی است یا اتفاقی و لزومی، آن است که شیء، مقتضی مصاحبت باشد که با وجود آن سبب مصاحبت لازم باشد… و اتفاقی آن است که مصاحبت حاصل باشد، ولی علتی مقتضی آن نباشد و هر یک از لزومی و اتفاقی، یا دائم است یا غیر دائم. لزومی دائم، مانند لزوم وجود روز، طلوع آفتاب را، و اتفاقی دائم، مانند وجود فرس، وجود انسان را، و لزومی غیر دائم، مانند لزوم وجود خسوف، مقابله ماه و آفتاب را، چه این لزوم به بعضی مقابلات اختصاص دارد، و اتفاقی غیر دائم، مانند آواز خر، طلوع آفتاب را در وجود، چه این اتفاق به بعض اوقات اختصاص دارد… پس معلوم شد که متصل، یا لزومی است یا اتفاقی، و هر یک، یا دائم است یا در بعضی اوقات… و دائم الوجود را اتفاقی دائم می گویند، موجود لادائم را اتفاقی لادائم، و مجموع لزوم و اتفاق را مصاحبت، و در جانب عناد، این اعتبارات متعارف نیست، از این رو اگر کسی بخواهد اعتبار کند، عدم متابعت را مثلاً، مباینت می گویند، و قسمت کند به عناد و اتفاق دائم و لادائم تا همه اقسام عقلی اعتبار کرده باشد».

💡 در شبکه‌ای که چند رله دیستانس بکار می‌رود در هنگام اتصالی، همه رله‌های دیستانس برانگیخته شده، ولی تنها رله‌ای مدار را باز می‌کند که به جای رخداد اتصالی نزدیک بوده و دیگر رله‌ها به حال خود بازمی‌گردد.

💡 وسایل اتصالی از رشته کابل‌های مشابه کابل اصلی ساخته شده‌اند و همانند وسایلی است که در حال حاضر در فرانسه در ساختمان راکتورهای هسته ای و همچنین در اغلب بناهای مشابه بکار می‌برند۰

💡 به شب وصال سویم نظری بکن که گویم که سُها و شمس دارند به نظره اتصالی

💡 فاز اتصالی یک فاز ساکن است که با پیوندهای از نوع کووالانسی به ذرات پشتیبان یا به درون دیوارهٔ ستون کروماتوگرافی متصل شده‌است.

💡 پیش ازین بوده‌ست با وصل تو ما را اتصالی من تو را بشناختم بار دگر باقی تو دانی