دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ مأْمون، احمد بن علی الزوال (ذیقعده ۵۰۹ -۱۹ شعبان ۵۸۶/ آوریل ۱۱۱۶-۲۱ سپتامبر ۱۱۹۰)، نحوی، لغوی، محدث و خطاط است.
او از نادر کسانی است که زندگی نامه خود را نوشته و یاقوت عیناً آن را نقل کرده است. گفته های دیگران نیز بیش تر نقل از همین زندگی نامه است. جد اعلای او مأمون خلیفه بود و به همین سبب است که وی نیز به ابن مأمون شهرت یافته است.
حموی،یاقوت، معجم الادباء،ارشاد الاریب الی معرفه الادیب،ج۱،ص۴۴۹.
ابن مأمون در اوان جوانی قرائات دهگانه را به همراه اسماعیل بن جوالیقی (پسر ابومنصور جوالیقی ) نزد ابوبکر علی مرزوقی و فنون خوشنویسی را نیز نزد حسن بن منصور جزری آموخت.
حموی،یاقوت، معجم الادباء، ارشاد الاریب الی معرفه الادیب،ج۱،ص۴۴۹
ابن دبیثی گوید که از وی حدیث شنیده و ابوالفتوح ابن حصری از او روایت کرده است.
ذهبی، محمد، المختصر المحتاج الیه من تاریخ ابن الدبیثی، ج۱، ص۱۱۲، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م.
...