ابن حاجب جمال الدین ابوعمرو عثمان بن عمر

[ویکی فقه] اِبْن ِحاجِب، ابوعمرو جمال الدین عثمان بن عمر (۵۷۰ -۲۶ شوال ۶۴۶ق / ۱۱۷۴-۱۱ فوریه ۱۲۴۹م )، نحوی و فقیه مالکی بود.
خاندان وی احتمالاً از کردان ساکن دونه (قریه ای در همدان )
یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۶۳۰.
ابن حاجب در اسنا، شهری در منطقه صعید مصر، دیده به جهان گشود.
ابن خلکان، وفیات، ج۳، ص۲۵۰.
او در قاهره به فرا گرفتن قرآن پرداخت و سپس فقه مالکی آموخت. ابن حاجب قرائات هفتگانه را نزد ابوالجود غیاث بن فارس لخمی، التیسیر و الشاطبیه را نزد شاطبی، و نیز قرائات مختلف را به طرق المُبهج سبط خیاط (د ۵۴۱ق /۱۱۴۶م ) نزد شهاب غزنوی خواند.
یمانی، عبدالباقی، اشارة التعیین فی تراجم النحاة و اللغویین، ج۱، ص۲۰۴، به کوشش عبدالمجید دیاب، حجاز، ۱۴۰۶ق /۱۹۸۶م.
...

💡 كشّى مى گويد: ابوعمرو مى گويد: داوود از موقعيت خوبى نزد امام محمّد تقى و امام علىنقى و امام حسن عسكرى برخوردار بود.(382)

💡 اين ابوعمرو مورد وثوق و امين است. او محل اعتماد امام قبلى و مورد اعتماد من در زندگى ومرگ است. پس آن چه به شما گويد از سوى من مى گويد و آن چه به شما دهد از جانب منمى دهد.(46)

💡 امام فرمود: ((اين ابوعمرو (عثمان بن سعيد عمرى ) فردى موثق و امين است، او مورد اعتمادو اطمينان من است، آنچه به شما مى گويد، از جانب من مى گويد و آنچه به شما مىرساند از طرف من مى رساند.))

💡 ابوعمرو مى گويد: لعنت خدا و لعنت لعنت كنندگان و ملائكه و همه مردم بر سجاده بادزيرا از ((عليائيه )) كه بر پيامبر عيب وارد مى كردند و كمترين بهره اى از اسلام نبردهاند (358) بشمار مى رفت.

💡 78-  بلاذرى در الانساب 5:33 و ابوفرج در آغانى و ابوعمرو در استيعاب و مسنداحمد و سنن بيهقى (الغدير ج 8 ص 274)

💡 ابوعمرو دمشقی -رحمة اللّه علیه- گوید: «التّصوّفُ رؤیَةُ الکَوْنِ بِعَیْنِ النَّقْصِ، بل غَضُّ الطَّرْفِ عَنِ الْکَوْنِ.»