ابن البناء

لغت نامه دهخدا

ابن البناء. [ اِ نُل ْ ب َن ْ نا ] ( اِخ ) ابوالعباس احمدبن محمدبن عثمان ازدی مراکشی. در علوم گوناگون بخصوص ریاضیات و هیئت و نجوم و علوم غریبه و طب دست داشت. در سال 639 یا 649 یا 656 هَ.ق. در مراکش متولد شد و دارای اخلاق ستوده بود و در سال 721 درگذشت. 74 کتاب به او نسبت کرده اند. مهمترین آنها تلخیص اعمال الحساب است که علمای عرب را بر آن شروح کثیره است. و اول کس است که ارقام هندی را بنحوی که در مغرب متداول و بارقام غبار معروف است بکار برده.

جمله سازی با ابن البناء

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 قال الصادق عليه السلام: من كسب مالا من غير حلّه سلّط عليه البناء و الطين والماء.محاسن / 2 / 445

💡 بیت معمور ار شود و بر آن از این حسرت رواست یا بیفتد گنبد دوار من أعلی البناء

💡 ما مجعول بودن اين حديث را در باب (الخلافحول البناء على قبور الانبياء) در جلد اول معالم المدرستين بيان داشته ايم.

💡 مصاحبة الغریب مع الغریب کمن بنی البناء علی الثلوج

💡 ياءتى على الناس زمان لا يبقى من القرآن الارسمه و من الاسلام الا اسمه، مساجدهميومئذ عامرة من البناء خالية من الهدى.