ابله ٔ گاوی

( آبله گاوی ) آبله گاوی. [ ب ِ ل َ / ل ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آبله ای است که بیشتر روی پستانهای گاو میزند که از ترشح دانه های آن مایه آبله برای انسان تهیه می کنند. ( از فرهنگ فارسی معین ).

💡 ره ابلهی جوی کآیین فکرت ترا روز تا شب به خون خوردن آرد

💡 گفت ای ابله برو و بر من مران تو عمارت از خرابی باز دان

💡 ز هر تیره گروه نسل حیوان ندیدم ابلهی مانند انسان

💡 جو مهر کاهش مه را زرشک رأی تو دید بخنده گفت زهی ابلهی وگمراهی

💡 بر هر چه خورند میخ پاسخ متراش زان در که جواب ابلهان خاموشی است

💡 گفت آخر نیست عقل تو قوی یا مگردر راه تو ابله شوی