اباء سبعه

( آباء سبعه ) (ء ِ سَ عَ ) [ ع. ] (اِمر. ) هفت پدران، کنایه از: هفت سیاره.

💡 و در حالات حضرت صديقه كبرى فاطمه زهراء (سلام الله عليهما) چنين نوشته اند:عايشه گويد وقتى فاطمه زهرا جهت امر فدك به ابى بكر مراجعه كرد و ابوبكر در امرفدك او را جواب گفت، و در رد فدك اباء نمود، فاطمه از او كناره گرفت و با او سخنىنگفت تا وفات كرد (450)

💡 (رواياتى درباره مخاصمه ملا اعلى، استكبار ابليس و اباء او از سجده بر آدم،واوصاف متكلفين )

💡 (عارف چون از خودش ببرد و متصل به حق گردد، تمام قدرتها را مستغرق در قدرت او مىبيند كه به جميع مقدورات در عالم تعلق گرفته است، و تمام علوم را مستغرق در علم اومى بيند كه هيچ چيز از موجودات از آن پنهان نيست، و تمام خواسته ها را در خواست او مىبيند كه هيچ يك از ممكنات از آن اباء و امتناع ندارد؛ بلكه هر گونه وجود و كمالى صادراز او مى باشد و از پيشگاه او فائض مى گردد.

💡 چگونه (غير اين باشد) و حال آنكه اگر ايشان بر شما دست يابند هيچ خويشاوندى وعهدى را رعايت نمى كنند، با زبانهاى خود شما را خشنود ساخته ولى دلهايشان (از اينمعنا) اباء دارد و بيشترشان فاسقند (8)

💡 3- كلمه (يابى ) از ماده اباء به معنى شدت امتناع و جلوگيرى كردن از چيزى است واين تعبير اراده و مشيت حتمى پروردگار را براىتكميل و پيشرفت آئين اسلام به ثبوت ميرساند و مايه دلگرمى و اميدوارى همه مسلماناننسبت به آينده اين آئين است، اگر مسلمانان، مسلمان واقعى باشند!.