ابن ابی عماره مکی یکی از قاریان هفتگانه مشهور قرآن کریم است که در قرن دوم هجری میزیسته و در میان بزرگان قاریان مکه، مدینه و کوفه جایگاه ویژهای داشته است. او به دلیل دقت، تسلط بر قواعد قرائت و صدای خوش، در زمان خود و نسلهای بعدی به عنوان یکی از مشهورترین قاریان قرآن شناخته شده است. زندگی و فعالیتهای او نشاندهنده اهمیت علم قرائت در جوامع اسلامی اولیه و نقش قاریان در حفظ و انتقال صحیح قرآن است. ابن ابی عماره مکی با شاگردپروری و آموزش قرائت، سهم بزرگی در گسترش فنون قرائت قرآن داشته و آثار او در این زمینه ماندگار شده است. شهرت وی نه تنها به مهارت فردی بلکه به تأثیرگذاری او در تثبیت یکی از قرائتهای معتبر قرآن مرتبط است. بسیاری از علمای قرائت و نگارش قرآن، به نقل و بررسی قرائت او پرداختهاند و این امر نشاندهنده اعتبار علمی و فرهنگی اوست. همچنین، زندگی او نمونهای از پیوند میان دانش دینی و هنر صوتی در اسلام اولیه به شمار میآید. مطالعه قرائت ابن ابی عماره مکی کمک میکند تا فهم بهتری از تاریخ و تکامل فنون قرائت قرآن در قرون نخستین هجری حاصل شود.
ابن ابی عماره ٔ
لغت نامه دهخدا
ابن ابی عماره مکی. [ اِ ن ُ اَ ع ُ رَ ی ِ م َک ْ کی ] ( اِخ ) از قراء، و او را قرائتی است.و ابوعمروبن العلاء از او روایت کند. ( ابن الندیم ).