گوش پیل

گوش پیل. [ ش ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گوش فیل. اذن فیل. || نامی های دوچشمه را ( درالفبا ): و ها از بسیار گونه کنند، های دوچشمه که دو صفر متصاعد بر سر هم باشند آن را گوش پیل خوانند... ( راحةالصدور ص 444 فی معرفة اصول الخط ).

گوش فیل. یا نامی های دو چشمه را: وها از بسیار گونه های دو چشمه که دو صفر متصاعد بر سر هم باشند آن را گوش پیل خوانند..

💡 دو گوشش همانند دو گوش پیل درازا و پهنا، و دیده چو نیل

💡 غنچه با چشم گاو‌چشم به‌ناز مرغ با گوش پیل‌گوش به‌راز

💡 لبانش به ماننده تنگ نیل دو گوشش به ماننده گوش پیل

💡 تنش زیر موی اندرون همچو نیل دو گوشش به کردار دو گوش پیل

💡 تنش چنگ شیر است و هم گوش پیل رود نعره‌اش تا صد و چهار میل