لغت نامه دهخدا
کادح. [ دِ ] ( ع ص ) کارکننده و کوشش کننده. ( منتهی الارب ): یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحاً فملاقیه. ( قرآن 6/4 ).
کادح
فرهنگ فارسی
کار کننده و کوشش کننده
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی کَادِحٌ: تلاشگری که به نفس نفس افتاده(کدح به معنای تلاش کردن، و خسته شدن است. پس در این کلمه معنی سیر است و بعضی گفتهاند: کدح تلاش نفس است در انجام کاری تا اینکه آثار تلاش در نفس نمایان گردد )
ریشه کلمه:
کدح (۲ بار)
. راغب کدح را سعی توأم با رنج گفته است در نهج البلاغه خطبه 127 فرموده: «وَ رُبَّ کادِحٍ خاسِرٌ» ای بسا رنجبر که زیانکار است منظور کسی است که فقط برای دنیا تلاش میکند. ضمیر «مُلاقیةِ» راجع است به «رَبِّکَ» گفتهاند تعدی با «اِلی» میفهماند که معنای سیر به کدح تضمین شده یعنی ای انسان تو توأم با تلاش و رنج به سوی پروردگارت روانی و او را ملاقات خواهی کرد پس از آن آمده «فَاَمَّا مَنْ اُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمینِهِ...» پس انسان اعم از نیکوکار و بدکار با یک زندگی پر تلاش و رنج به سوی خدایش روان است و عاقبت به راحتی یا عذاب خواهد رسید. این کلمه دوبار بیشتر در قرآن نیامده است.
جمله سازی با کادح
💡 چاپ دوم این کتاب در سال ۱۳۹۰ توسط انجمن کادح منتشر گردید.
💡 انجمن پژوهشی ـ مذهبی کادح بایگانیشده در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
💡 پس از گذشت ۴ سال از چاپ جلد اول کتاب زبور اشک (سالار زینب)، در سال ۱۳۹۲، جلد دوم کتاب زبور اشک با عنوان [[ساقی در قطع رقعی و در ۱۲۲ صفحه در تابستان سال ۱۳۹۲ شمسی توسط انجمن پژوهشی ـ مذهبی کادح، [۶] بایگانیشده در ۵ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine منتشر گردید.
💡 این لوح فشره برای اولین بار توسط انجمن پژوهشی ـ مذهبی کادح، [۱] انتشار یافت.نسخه دوم این نرمافزار با اصلاحات کیفی در تابستان ۱۳۹۱ منتشر شد.