چوست. ( اِ ) درختچه ای است که درکلیه نقاط مرطوب جنگلهای شمال فراوان است. در مازندران آن را «جز»، درطوالش ورودسر «چوست » و «چشت »، در آستارا «هس » در رشت «کول »، «کول کیش » و «کوله خاس » و در برخی نقاط طالش «پل » مینامند. ( جنگل شناسی تألیف کریم ساعی ج 1 ص 208 ).
درختچه ایست که در کلیه نقاط مرطوب جنگلهای شمال فراوانست در مازندران ٠
چوست (تاجیکستان). چوست ( نام پیشین چوزی ) جماعت و شهرکی در کشور تاجیکستان است که در ناحیهٔ شهر نو ناحیه های تابع جمهوری قرار دارد. جمعیت این جماعت ۱۲۰۶۸ است.
چوست (شهر). چوست ( به ازبکی: Чуст ) شهری در ولایت نمنگان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۹٬۰۸۳ نفر جمعیت داشته است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بدین جهت قسمتی از شهر که موسوم به قلعه (شامل محلات: چارمنار، سرخاب، شتربان(دوه چی)، ویجویه [عامیانه : ورجی]، مهادمهین [عامیانه : میارمیار]، نوبر، مقصودیه و غیره) بود اکنون از قسمت بیرون حصار (محلات: اهراب، لیل آباد [عامیانه : لیلاوا]، چرنداب، خیابان، باغمیشه... الخ) جدا نیست و همچنین قصبات حومهٔ قدیم واقع در سمت مغرب شهر (امیرخیز، چوست دوزان، حکمآباد [عامیانه : هکماوار]، قراملک، قره آغاج، آخونی، کوچهباغ، خطیب) و مارالان (واقع در سمت جنوب شرقی) به شهر ملحق شدهاست و شهر از سمت غرب و جنوب غربی توسعه مییابد.
💡 بهدلیل وجود جمعیت نسبتاً زیادی از مردمی با نژاد تاجیک در شهرهای بخارا و سمرقند زبان فارسی تاجیکی هم در این شهرها بهطور گستردهای تکلم میشود. تکلم به این زبان در نواحی وسیعی در کاسانسای، چوست، ریشتان و ساخ در جلگهٔ فرغانه، و همچنین در بورچملا، آهنگران، باغستان در میانهٔ ناحیهٔ سیردریا، و نهایتاً در شهرسبز، نخشب، کیتاب و درههای رودخانهای کفیرنگان و چاگانیان بهچشم میخورد.
