لغت نامه دهخدا
هواهی. [هََ ] ( ع اِ ) سخن باطل و لغو. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || نوعی رفتن. ( اقرب الموارد ).
هواهی. [هََ ] ( ع اِ ) سخن باطل و لغو. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || نوعی رفتن. ( اقرب الموارد ).
سخن باطل و لغو نوعی رفتن
💡 بیشتر سفرهای هوایی از یک فرودگاه تجاری شروع میشود و در فرودگاه تجاری دیگر پایان مییابد. مراحل معمول سفر هواهیی عبارت است از چک این، بازرسی مرزی؛ بازرسیهای امنیتی فرودگاه و چک مسافر قبل از ورود به گیت؛ جا به جایی؛ پرواز و برداشتن چمدان و در مورد پروازهای بینالمللی٬ کنترل مرزی دیگری در کشور میزبان مرز.