هفت امامی

هفت امامی. [ هََ اِ ] ( اِخ ) سبعیه. باطنیان. ملاحده. اسماعیلیه. ( یادداشت مؤلف ). نامی است که به شیعیان اسماعیلی داده اند زیرا آنها از امام هشتم به بعد ائمه شیعه را قبول ندارند. رجوع به اسماعیلیه شود.

( ~. اِ ) [ فا - ع. ] (ص نسب. ) ۱ - منسوب به هفت امام. ۲ - اسماعیلی، سبعیه.

(صفت ) منسوب به هفت امام اسماعیلی سبعیه.

رجوع شود به:سبعیه

هفت‌امامی
منسوب به هفت امام‌. امام موسی‌بن‌جعفر امام هفتم شیعیان، برادر دیگری داشت بنام اسماعیل که وی نیز مدعی امامت بود، و پیروان ایشان را هفت‌امامی گویند. هفت‌امامی‌ها که زیرزمینی هستند، معتقد به امام دیگری بعد از اسماعیل نیستند.
اسماعیلی، سبعیه.

💡 مردم بخش مرکزی و غربی خراسان عمدتاً مسلمانِ شیعه (شیعه دوازده‌امامی) و بخش شرقی خراسان (تربت جام، صالح آباد، تایباد، باخرز، خواف، درمیان، سربیشه و بخشی از مردم سرخس، باخرز، بیرجند و طبس و زیرکوه) و همچنین راز و جرگلان در شمال خراسان مسلمان اهل سنت حنفی هستند. در بین شهرهای خراسان، سبزوار از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. این شهر یکی از چهار شهر نخست شیعه ایران است. علاوه بر این، تعدادی از شیعیان اسماعیلی (گروه‌های هفت امامی شیعیان) نیز در مناطقی میان مشهد و نیشابور سکونت دارند. از سویی دیگر، اقلیتی از ارامنه و یهود نیز وجود دارد. در خراسان، اسلام دین اکثریت مردم است. اسلام با فتح نیشابور توسط مسلمانان به شکلی خاص به خراسان وارد شد و بر خلاف جای‌های دیگر ایران، اسلام در خراسان بدون درگیری‌های مهمی اکثریت اهالی خراسان پذیرای دین اسلام شدند.