نفعه

( نفعة ) نفعة. [ ن َ ع َ ] ( ع اِ ) واحدنفع. ( از اقرب الموارد ). رجوع به نفع شود. || چوبدستی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). عصا. ( ناظم الاطباء ) ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). ج، نفعات.
نفعة. [ ن ِ ع َ ] ( ع اِ ) چرم که از میان شکافته در دو جانب توشه دان دوزند و هر پاره آن را نفعة گویند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). ج، نِفع، نِفِع.

چرم که از میان شکافته در دو جانب توشه دان دوزند و هر پار. آن را نغعه گویند.

[ویکی الکتاب] معنی نَّفْعِهِ: نفعش - سودش
ریشه کلمه:
نفع (۵۰ بار)ه (۳۵۷۶ بار)
فائده. بهره.. و آن مقابل ضرر است که فرموده:.. *. بعضی گفته‏اند «ان» در آیه به معنی «قد»است یعنی یادآوری کن که یادآوری فایده می‏دهد و آن اخبار است به اینکه تذکر فائده دارد، به قول بعضی تقدیر آیه «اِنْ نَفَعَتْ وَ اِنْ لَمْ تَنْفَعْ» است یعنی تذکر بده خواه مفید باشد یا نه. ولی ظاهرا شرط حقیی است و منظور آن است: اگر تذکر فایده ندهد و لغو باشد، دیگر تذکر نده. به نظر می‏آید: تذکر غیراز ابلاغ و تذکر اولی است که باید به همه بشود آیات بعدی این مطلب را روشن می‏کند که فرموده: «سَیَذَّکَّرُ مَنْ یَخْشی. وَ یَتَجَنَّبُهَا الْاَشْقَی. الَّذی یَصْلَی النَّارَ الْکُبْری» یعنی آنکه روحش خشیت دارد متذکر می‏شود و آنکه اشقی است از تذکر سرمی پیچد علی هذا تذکر لزومی ندارد و لغو خواهدبود ابلاغ اولی که برای اتمام حجت است کافی خواهد بود پس. آیه ذیل در باره ابلاغ و تذکر اولی است.

💡 من فقه فى دين الله و نفعه ما بعثنى الله به، فعلم و علم (21). يعنى هر كسكه در دين خدا فقيه گرديد و از آنچه خداوند مرا بدان برانگيخته وى را سودمند افتاد،بايد كه آموخته هاى خود را به ديگران ياد دهد.

💡 اءى بـنـى، انـى و ان لم اءكـن عـمـرت عـمـر مـن كان قبلى، فقد نظرت فى اءعمالهم وفـكـرت فـى اءخـبـارهـم، و سـرت فـى آثـارهـم، حـتـى كـاءحـدهـم،بل كاءنى بما انتهى الى من اءمورهم قد عمرت مع اءولهم الى آخرهم، فعرفت صفو ذلك منكدره، و نفعه من ضرره فاستخلصت لك من كل اءمر نخيله (جليله )، و توخيت لك جميله؛

💡 بـاز مـطـلب را از اين فراتر برده مى گويد: (او كسى را مى خواند كه زيانش از نفعشنزديكتر است )! (يدعوا لمن ضره اقرب من نفعه ).

💡 اى بنى انّى و ان لم اكن عمرّت عمر من كان قبلى فقد نظرت فى اعمالهم و فكّرت فىاخبارهم و سرت فى آثارهم حتى عدت كاحدهمبل كانّى بما انتهى الىّ من امورهم قد عُمّرت مع او لهم الى آخرهم فعرفت صفو ذلك منكدره و نفعه من ضرره فاستخلصت لك من كل امر نخيله (489)

💡 اى بـنـى ! انـى و ان لم اكـن عـمـرت مـن كان قبلى، فقد نظرت فى اعمالهم و فكرت فىاخـبـارهـم، و سـرت فـى آثـارهـم، حـتـى عـدت كـاحـدهـم،بـل كـانـى بـما انتهى الى من امورهم قد عمرت مع اولهم الى آخرهم، فعرفت صفو ذلك منكدره، و نفعه من ضرره فاستخلصت لك من كل امر نخيله:

💡 6 ضرر طاغوت ها براى مردم بيش از چيزى است كه به آنان مى دهند. (ضَرّه اءقرب من نفعه )