لغت نامه دهخدا
( منزهة ) منزهة. [ م َ زَ هََ ] ( ع اِ ) جای خوش آیند و خوشنما. ج، منازه. ( ناظم الاطباء ). جای نیک وپاک. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به منزهات شود.
منزهه
فرهنگ فارسی
جای خوش آیند و خوشنما جای نیک و پاک
جمله سازی با منزهه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و در كـتـاب شريف الهى، در حكايات معراج رسول اكرم، صلى الله عليه و آله، چنين مىفـرمـايـد: ثـم دنـى فـتـدلى، فـكـان قاب قوسين اءواءدنى.(859) و اين مشاهدهحـضـوريـه فـنـائيه منافات با برهان بر عدم اكتناه و احاطه و اخبار و آيات منزهه ندارد،بلكه مؤ يد و مؤ كد آنهاست.
