مرویل

مرویل. [ م َرْ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه شهرستان ملایر در 18هزارگزی جنوب راه ملایر به اراک، در منطقه کوهستانی معتدل واقع و دارای 795 تن سکنه است. آبش از رودخانه و محصولش غلات و انگور و شغل مردمش زراعت و صنایع دستی زنان قالی بافی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).

مرویل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است. مرویل در جنوب بزرگراه ملایر - اراک واقع است. مردم مرویل به زبان لری شمالی تکلم میکنند.
این روستا در دهستان موزاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۳۹ نفر ( ۱۰۷خانوار ) بوده است.

💡 در زمان ازدواج، پدرش، جان، در رشته حقوق تحصیل می‌کرد، اما بعداً در مدرسه هنرهای زیبای هیترلی، در لندن، تحصیلات هنری را دنبال کرد. مادر ویلیام، سوزان مری پولکسفن، اهل اسلیگو، از یک خانواده بازرگان ثروتمند بود که صاحب یک تجارت آسیاب و کشتیرانی بود. بلافاصله پس از تولد ویلیام، خانواده به خانه پولکسفن در مرویل، اسلایگو نقل مکان کردند تا در کنار خانواده بزرگ وی بمانند، و شاعر جوان این منطقه را به عنوان خانه دوران کودکی و معنوی خود در نظر گرفت. چشم‌انداز آن، به مرور زمان، هم از نظر شخصی و هم نمادین، به «کشور دل» او تبدیل شد. موقعیت آن در کنار دریا نیز همین‌طور بود. جان ییتس اظهار داشت که «با ازدواج با پولکسفن، ما به صخره‌های دریا زبان داده‌ایم». خانواده باتلر ییتس بسیار هنرمند بودند. برادرش جک به یک نقاش مورد احترام تبدیل شد، در حالی که خواهرانش الیزابت ییتس و سوزان مری - که خانواده و دوستانش آنها را با نام‌های لولی و لیلی می‌شناسند - در جنبش هنر و صنایع دستی فعالیت کردند. پسر عموی آنها روث پولکسفن، که پس از جدایی والدینش توسط خواهران ییتس بزرگ شد، فضای داخلی اقامتگاه رسمی نخست‌وزیر استرالیا را طراحی کرد.

💡 ژرار دوپاردیو در آپارتمانی دو خوابه در شماره ۳۹ خیابان دو مارشال-ژوفر، شاتورو، در خانواده‌ای کارگری با پنج برادر و خواهر و در فقر بزرگ شد. او بیشتر از مدرسه وقت خود را در خیابان‌ها سپری کرد و در نهایت در ۱۳ سالگی مدرسه را ترک کرد. ژرار در حالی که در مسابقات بوکس شرکت می‌کرد هم‌زمان در چاپخانه‌ای نیز کار می‌کرد. او در نوجوانی با دزدی و قاچاق انواع کالاها مانند سیگار و مشروبات الکلی برای سربازان پایگاه بزرگ هوایی آمریکا در شاتورو-دئولز گذران زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۶۸، دوست صمیمی دوران کودکی دوپاردیو، جکی مرویل در تصادفی رانندگی کشته شد و این واقعه تأثیر عمیقی بر ژرار گذاشت.