لغت نامه دهخدا
محشرخرام. [ م َ ش َ خ َ] ( ص مرکب ) زنی که رفتار و سلوک وی موجب هیجان و برانگیختگی مردمان میگردد. ( ناظم الاطباء ). نیکوخرام. خوش خرام. || کنایه از معشوق و محبوب است.
محشرخرام. [ م َ ش َ خ َ] ( ص مرکب ) زنی که رفتار و سلوک وی موجب هیجان و برانگیختگی مردمان میگردد. ( ناظم الاطباء ). نیکوخرام. خوش خرام. || کنایه از معشوق و محبوب است.
۱ - نیکو خرام. ۲ - معشوق محبوب.
💡 تا جلوه داد قد قیامت خرام را آمد هزار منکر محشر به راه ازو