لغت نامه دهخدا
متعظم. [ م ُ ت َ ع َظْ ظِ ] ( ع ص ) بزرگی نماینده و بزرگ منشی کننده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). متکبر و خودبین و بزرگوار. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تعظم شود.
متعظم. [ م ُ ت َ ع َظْ ظِ ] ( ع ص ) بزرگی نماینده و بزرگ منشی کننده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). متکبر و خودبین و بزرگوار. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تعظم شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 32 - قد اخرج الصدوق بسنده عن الحسن بن على بن محمد عليهم السلام فى حديثطويل عن اميرالمومنين عليه السلام قال له رجل: فما تفسير قوله الله ؟قال: هو الذى يتاله اليه عند الحوايج و الشدائدكل الدنيا و متعظم فيها و ان عظم غنائه و طغيانه و كثرت حوائج من دونه اليه فانهمسيحتاجون حوائج لا يقدر عليها..فينقطع الى الله عند ضرورته و فاقته الحديث.)