مبارزه انفرادی حر بن یزید بن ریاحی

[ویکی فقه] حُرّ بن یزید ریاحی، فرمانده بخشی از سپاه عبیدالله بن زیاد در واقعه کربلا بود، که بعد از ندامت از اقدام خود به امام حسین (علیه السلام)، پیوست و جزء شهدای کربلا گردید.
هنگامی که حر بن یزید به حسین (علیه السّلام) پیوست، مردی از قبیله بنی تمیم از خاندان بنی شقره به نام یزید بن سفیان گفت: به خدا سوگند، اگر حر بن یزید را در آن هنگام که خارج شد و (به حسین (علیه السّلام) پیوست) می دیدم، با نیزه او را می زدم. راوی می گوید: هنگامی که جنگجویان درگیر بودند و می جنگیدند، حر بن یزید بر لشکریان ابن سعد حمله می کرد و این شعر «عنتره» را می خواند: ما زلت ارمیهم بثغرة نحره•• ولبانه حتی تسربل بالدّمپیوسته با گودی گلو و سینه اسبم به آنها حمله می کردم، تا اینکه پیراهنی از خون به تن کرد». بر اثر جنگ و زدوخورد، زخم های زیادی بر گوش و ابروی اسب حر وارد شده بود و خون از زخم ها جاری بود.
مبارزهٔ حر با یزید بن سفیان
حصین بن تمیم، که فرمانده نیروهای شرطه ابن زیاد بود و ابن زیاد او را به همراه ابن سعد به جنگ حسین (علیه السّلام) فرستاده و ابن سعد او را فرمانده شرطه و سوارکاران زره پوش قرار داده بود، به یزید بن سفیان گفت: این همان حری است که تو آرزوی جنگیدن با او را داشتی، یزید گفت: آری؛ و آنگاه به میدان حر رفت و به او گفت: ای حر بن یزید، آیا می خواهی با من مبارزه کنی؟ حر گفت: آری، و سپس به نبرد تن به تن پرداختند. راوی می گوید: من (آن روز) شنیدم که حصین بن تمیم می گفت: به خدا سوگند، یزید به جنگ حر رفت، اما گویی که جانش در دست حر بود و در کمترین زمان، حر او را کشت. حر علاوه بر یزید بن سفیان، مرد دیگری از بنی زبید، به نام مزاحم بن حریث را نیز کشت.