حملونقل میانخطی در حوزه حملونقل درونشهری و جادهای به نوعی از جابهجایی مسافران گفته میشود که در آن فرد برای رسیدن به مقصد نهایی خود از بیش از یک خط یا مسیر حملونقل عمومی استفاده میکند. این مفهوم که با عنوان interline transportation نیز شناخته میشود، معمولاً در سیستمهایی مانند اتوبوسرانی شهری یا شبکههای ریلی کاربرد دارد که در آنها مسیر مستقیم واحدی برای رسیدن به مقصد وجود ندارد و مسافر ناچار است در یک یا چند ایستگاه بین خطوط مختلف جابهجا شود. در این نوع حملونقل، هماهنگی میان خطوط مختلف اهمیت زیادی دارد تا انتقال مسافران بهصورت روان و بدون اتلاف زمان انجام شود. حملونقل میانخطی به بهبود پوشش شبکه حملونقل عمومی کمک میکند و امکان دسترسی به نقاط گستردهتری از شهر یا منطقه را فراهم میسازد. این سیستم بهویژه در شهرهای بزرگ که دارای شبکههای پیچیده حملونقل هستند، نقش مهمی در کاهش ترافیک و افزایش کارایی سفرهای شهری دارد. در چنین ساختاری، مسافر ممکن است با یک بلیت یا سیستم یکپارچه کرایه، از چند خط مختلف استفاده کند بدون آنکه نیاز به پرداخت مجدد یا تهیه بلیت جداگانه داشته باشد. این ویژگی موجب صرفهجویی در زمان و هزینه سفر میشود و تجربه استفاده از حملونقل عمومی را بهبود میبخشد. از نظر برنامهریزی شهری، حملونقل میانخطی نیازمند طراحی دقیق ایستگاهها و زمانبندی هماهنگ میان خطوط مختلف است. بنابراین، این نوع جابهجایی یکی از عناصر کلیدی در توسعه سیستمهای حملونقل مدرن و کارآمد محسوب میشود.
حمل ونقل میان خطی
فرهنگستان زبان و ادب
{interline transportation} [حمل ونقل درون شهری-جاده ای] جابه جایی مسافر بین یک یا چند خط اتوبوس یا راه آهن در حمل ونقل عمومی