تصویر حضرت محمد و حضرت زهرا در دایره المعارف اسلام

[ویکی نور] تصویر حضرت محمد(ص) و حضرت زهرا(س) در دایره المعارف اسلام (ترجمه و نقد). تصویر حضرت محمد(ص) و حضرت زهرا(س) در دائرةالمعارف اسلام(ترجمه و نقد) زیر نظر محمود تقی زاده داورى در یک مجلد به زبان فارسى منتشر شده است. ترجمه این دو مدخل دائرةالمعارف توسط آقاى حسین مسعودى و نقد آن ها به قلم خانم فاطمه جان احمدى مى باشد.
این اثر در چهار بخش تنظیم شده و ترجمه و نقد هر یک از مدخل ها در دو بخش جداگانه آمده است. هر یک از بخش ها مشتمل بر زیرمجموعه هاى فراوانى است که البته عناوین بخش مربوط به فاطمه(س) از تعدد بیشترى برخوردار است.
کتاب حاضر در واقع، سومین کتاب از مجموعه کتاب هاى بررسى واژگان شیعى در دایرةالمعارف اسلام (چاپ لیدن هلند) که در آن دو مدخل «محمد(ص)» و «فاطمه(س)» مورد نقد و بررسى قرار گرفته است. منتقد در این اثر بیشتر بر روش هاى علمى و انطباق روش نگارش این مدخل ها با روش هاى متعارف جوامع آکادمیک متمرکز شده و به خوبى نشان داده است که نویسندگان مدخل ها در ارائه تصویرى صحیح از دو شخصیت بزرگ اسلامى از روشى علمى و مورد پذیرش جوامع دانشگاهى بهره نبرده و بنابراین، نمى توان این مدخل ها را به معنى واقعى کلمه، آثارى علمى تلقى نمود.
ناقد کتاب صرفاً مواردى را به عنوان نمونه یادآور شده است، حال آن که تصریح مى کند که این مدخل ها از کاستى ها و کمبودهاى فراوانى رنج مى برند و باید در اثرى دیگر به تفصیل به آن پرداخت و کژى ها و لغزش هایى را که بر قلم نویسندگان وارد آمده، اصلاح کرد.
تذکر این نکته ضرورى است که بسیارى از نویسندگان مدخل هاى دائرةالمعارف اسلام از فضاى غیراسلامى یا ضداسلامى موجود در غرب متأثر بوده و در نگارش این مدخل ها رویکردى غیرهمدلانه و گاه مغرضانه اتخاذ کرده اند که نمونه آن را مى توان در بخش پایانى مدخل مربوط به پیامبر اسلام(ص) مشاهده نمود. بخش مذکور اگرچه به توصیف نوشته هاى غربى درباره پیامبر اسلام(ص) در قرون گذشته مى پردازد؛ ولى همین گزارشگرى، براى ما مسلمانان و علاقه مندان به پیامبر رحمت و هدایت، گزنده و آزار دهنده است و از اینرو از انتشار آن خوددارى شده است.
مقاله «محمد(ص) پیامبر اسلام» یکى از مقالات مهم و محورى مجموعه دائرةالمعارف اسلام است. مستشرقان و اسلام شناسان نام آورى، چون «اف.بول»، «اى.تى.وِلش»، «آن همارى شیمل»، «اى.نوت»، «ترود الرت» در تدوین، تبویب و تقسیم بندى عناوین جزئى آن مشارکت داشته اند.

💡 سخن حضرت محمد صلى الله عليه و آله را همه طبقات، از زن و مرد و پير و جوان مىشنيدند، ولى جوانان بيش از ساير مردم ابراز علاقه مى كردند. زيرا جهشتمايل فطرى مذهب در دوران بلوغ، آنان را شيفته فراگرفتن ايمان و اخلاق نموده وسخنان رسول اكرم جوابگوى تمايلات مذهبى جوانان و غذاى روحانى آنان بود. به همينجهت، بيش از بزرگسالان و پيران، به تعاليم آن حضرت ابراز علاقه مى كردند.

💡 فرمود: كسى كه توان جبران نابودى گناهانش را ندارد، زياد بر حضرت محمد واهل بيتش صلوات و درود فرستد تا گناهانش - كه حقّ النّاس ‍ نباشد محو و نابود گردد.

💡 * حضرت محمد شاهد و مبشر است، حسين هم در روز قيامت به نفع زائران خود و كسانىكه بر او گريه كرده اند، شهادتى مى دهد كه امر آنها را اصلاح مى كند و اينك نيز آنحضرت به زائر و گريه كننده بر او، بشارت مى دهد؛ آن حضرت از يمين عرش خطابمى كند: اى گريه كننده ! اگر بدانى براى تو چه فراهم شده خوشحالى ات بيشتر ازجزع تو مى شود.

💡 قلب: نظر من اين نبود كه لجاجتى و يا خداى نخواسته مراء و جدالى در ميان باشد وگرنه خود مى دانم كه از رسول بزرگوار اسلام حضرت محمد (ص )نقل شده كه حقيقت ايمان بنده كامل نمى شود مگر اين كه مراء وجدال را ترك كند گر چه حق با او باشد.

💡 جابر گويد: شنيدم حضرت باقر عليه السلام مى فرمود: هركس همه مسبحات (يعنىسوره هائى كه اول آن سبح يا يسبح است ) (309) پيش از آن كه بخوابد آن ها رابخواند، آن كس نميرد تا حضرت قائم عليه السلام را درك كند و اگر بميرد در جوارنبى اكرم حضرت محمد صلى الله عليه و آله خواهد بود. (310)