استناد به قران در سیره امام حسین

[ویکی فقه] استناد به قرآن در سیره امام حسین. در این مقاله برخی از مواردی که امام حسین علیه السلام به قرآن کریم استناد کرده اند، ذکر می شود.
میان راه مکه و کوفه، عبدالله بن مطیع که از عراق بر می گشت، وقتی با امام حسین علیه السّلام ملاقات نمود و متوجه شد که امام به سوی کوفه می رود، خطاب به آن حضرت عرض نمود: به کوفه مرو که اگر آنجا بروی کشته می شوی. امام در پاسخ وی این آیه را تلاوت نمود: «قل لن یصیبنآ الا ما کتب الله لنا هو موللنا وعلی الله فلیتوکل المؤمنون»؛ بگو مصیبتی جز آنچه خدا برای ما مقدر کرده است، به ما نمی رسد. او مولای ماست و اهل ایمان بر خداوند توکل می نمایند.
شهادت قیس بن مسهر
در منزل عذیب هجانات (نزدیک قادسیه ) خبر شهادت قیس بن مسهر صیداوی را به امام دادند. چشمان امام به اشک نشست و این آیه را تلاوت فرمود: «فمنهم من قضی نحبه و و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا»؛ برخی بر سر پیمان خویش جان باختند و بعضی چشم به راهند و هیچ گاه پیمان خود را دگرگون نساخته اند.
امام و عبدالله بن حر جعفی
در راه کربلا، امام از عبیدالله بن حر جعفی خواست تا به لشکر و اصحاب او بپیوندد، او قبول نکرد و گفت: اسب خوبی دارم، تقدیم می کنم. امام از وی روی برگردانید و این آیه را تلاوت نمود: «و ما کنت متخذ المضلین عضدا»؛ من هرگز گمراهان را حامی خود نمی گیرم.
امام و تسلیم نشدن به بنی امیه
...

💡 ((اصل عملى )) در علم اصول نظير فرض قانونى در علم حقوق مدنى است ومعادل كامل آن مى باشد؛ زيرا هنگامى كه مشكل حقوقى پيش مى آيد و راه حلّى از طريقامارات مانند: سند، شهادت، اقرار، امارات ديگر، در بين نباشد، نوبت استناد به فرض ‍قانونى مى رسد و از اين طريق مشكل را حل مى نمايند.(252) و در تعريف ((فرضقانونى )) گفته اند كه: عبارت است از: انگاشتن حادثه يا حالتى خاص به منظوررعايت مصلحتى اجتماعى و حلّ بعضى از مشكلات و اخذ بعضى نتايج، فرض قانونىهميشه متضمن يك تاءسيس قانونى است، يعنى كشف واقع نمى كند به عكس اماره كه هميشهكاشف از واقعيتى است.

💡 قاضی دادگاه سید مهدی هاشمی با استناد به این قتل‌ها نمی‌توانست حکم اعدام برای او صادر کند، چرا که براساس کیفرخواست نیز او آمر قتل بود و نه عامل آن. در نهایت علی رازینی، رئیس دادگاه حکم اعدام را به اتهام «محارب و مفسد» صادر کرد.