ابن جابر شمس الدین محمد بن جابر وادی اشی اندلسی تونسی

[ویکی فقه] ابن جابر شمس الدین محمد بن جابر وادی آشی اندلسی تونسی. اِبْن ِ جابِر، شمس الدین ابوعبدالله محمد بن جابر بن محمد وادی آشی اندلسی تونسی (۶۷۳ - ۷۴۹ق /۱۲۷۴- ۱۳۴۸م )، راوی و محدث مالکی می باشد.
اصل وی از وادی آش غرناطه بود، در تونس زاده شد
ابن فرحون، ابراهیم، الدیباج المذهب، ج۱، ص۳۱۱، به کوشش عباس شقرون، قاهره، ۱۳۵۱ق /۱۹۳۲م.
ابن جابر از پدر خویش جابر، احمد بن غماز بلنسی، قاضی القضات ابواسحاق بن عبدالرفیع، خلف بن عبدالعزیز، یونس بن ابراهیم جذامی و ابومحمد عبدالله بن هارون حدیث شنید، قرائات هفتگانه را از ابوالقاسم اَلبیری، احمد بن موسی طبرنی و ابوجعفر بن زیات فراگرفت، پس آهنگ سفر کرد، در دمشق از بهاء بن عساکر، در مکه از رضی طبری، در خلیل از جعبری، در مصر از علی بن عمر وافی، و در اسکندریه از عبدالرحمان بن مخلوف حدیث شنید، ابن حجر
ابن حجر، احمد، الدرر الکامنة، ج۵، ص۱۵۲، به کوشش شرف الدین احمد، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۶ق /۱۹۷۶م.
ابن جابر دوبار به مشرق سفرکرد؛ نخست درحدود ۷۲۰ق /۱۳۲۰م بود و چون بازگشت، آهنگ مغرب کرد تا به طنجه ۱ رسید
ابن حجر، احمد، الدرر الکامنة، ج۵، ص۱۵۲-۱۵۳، به کوشش شرف الدین احمد، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۶ق /۱۹۷۶م.
...