ظن موضوعی

[ویکی فقه] ظن مأخوذ در موضوع حکم شرعی را ظن موضوعی می گویند.
ظن موضوعی، مقابل ظن طریقی بوده و عبارت است از ظنی که در موضوع حکم شرعی چه به صورت تمام موضوع و چه به صورت جزء موضوع اخذ شده است؛ به بیان دیگر، ظن موضوعی در ثبوت حکم بر موضوع دخالت دارد یا خود موضوع است یا جزء آن به گونه ای که اگر نباشد، حکم شرعی بر موضوع مترتب نمی شود، مثل:" اذا ظننت بوجوب الجمعة یجب علیک التصدق ".
أخذ ظن به حکم در موضوع خود آن حکم
ظن به حکم را در موضوع خود آن حکم نمی توان اخذ نمود، زیرا مستلزم دور است؛ بنابراین، اگر گفته شود:" اذا ظننت بوجوب صلاة الجمعة یجب علیک صلاة الجمعة " دور لازم می آید.
← نظر آخوند خراسانی
۱. ↑ آخوندخراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۳۰۷.۲. ↑ انصاری، مرتضی بن محمدامین، فرائدالاصول، ج۱، ص۶-۷.۳. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، ایضاح الکفایة، ج۴، ص۱۰۹.۴. ↑ عراقی، ضیاء الدین، نهایة الافکار، ج۲، ص۱۳.
...

💡 اندرو پاول مورس: در مهندسی نرم‌افزار، دامنه، معمولاً به یک حوزه موضوعی اشاره دارد که برنامه نرم‌افزاری باید در آن حوزه کار کند. به عبارت دیگر، در طول توسعه نرم‌افزار، دامنه، حوزهٔ دانش و فعالیتی است که منطق برنامه، حول آن می‌چرخد.

💡 جلیل سامان، فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما و تلویزیون نیز در یادداشتی دربارهٔ ماجرای نیمروز گفت: «سینمای ما چهل سال از مردم کشورش عقب مانده است شاید ماجرای نیمروز را باید سال‌های دهه ۶۰ می‌ساختند که در تصمیم‌گیری خیلی از جوان‌ها اثرگذار بود. ماجرای نیمروز هم از نظر فضاسازی ما را ۳۰–۴۰ سال به عقب پرتاب می‌کند و هم از جهت موضوعی.»