لغت نامه دهخدا
تباهی گرفتن. [ ت َ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) تباهی پذیرفتن. فساد گرفتن. فساد پذیرفتن:
سخنگوی جان جاودان بودنی است
نه گیرد تباهی نه فرسودنی است.اسدی.
تباهی گرفتن. [ ت َ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) تباهی پذیرفتن. فساد گرفتن. فساد پذیرفتن:
سخنگوی جان جاودان بودنی است
نه گیرد تباهی نه فرسودنی است.اسدی.
( مصدر ) تباهی پذیرفتن.
💡 در انسان، مهمترین رادیکال آزاد اکسیژن است. مولکول اکسیژن در معرض پرتوهای مختلف، استرس یا دودهای ناشی از استعمال سیگار، با گرفتن تک الکترون از دیگر مولکولها، دست به تخریب دیگر مولکولها، سلولها و دیانای میزند. حاصل فعالیت رادیکالهای آزاد در بدن انواع تباهی، سرطان، دیابت، نارسایی قلب، آسیبهای مغزی، مشکلات عضلانی، پیری زودرس، آسیب به پوست و آسیبهای چشمی و در کل ضعف سیستم ایمنی بدن است. در این میان آنتیاکسیدانها به عنوان اصلیترین راه مبارزه با رادیکالهای آزاد و بازسازی سلولهای تخریب شده مطرح میشوند چرا که موجب تخریب آن و افزایش کارایی سیستم ایمنی بدن در مقابل انواع بیماریها میگردند.
💡 فاجعه دریاچه آرال تنها بارزترین شاخص تباهی محیط زیست در ازبکستان است. رویکرد اتحاد جماهیر شوروی به مدیریت محیط زیست، دههها مدیریت ضعیف آب و کمبود امکانات تصفیه آب یا فاضلاب را به همراه داشت. استفاده بیرویه از سموم دفع آفات، علفکشها، مواد ضدعفونیکننده و کودها در مزارع؛ و ساخت شرکتهای صنعتی بدون در نظر گرفتن تأثیرات انسانی یا زیستمحیطی، چالشهای زیادی را برای محیط زیست در سراسر ازبکستان به وجود آوردهاست.