لغت نامه دهخدا
بستان پیرای. [ ب ُ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) بستان پیرا. بوستان پیرا. رجوع به بستان پیرا و بوستان پیرای شود.
بستان پیرای. [ ب ُ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) بستان پیرا. بوستان پیرا. رجوع به بستان پیرا و بوستان پیرای شود.
( اسم ) آنکه درختان را پیرایش کندباغبان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 برده رضوان ز بهشت از پی پیوندگری از تو هر فضله که انداخته بستان پیرای