جفا گستر

جفاگستر. [ ج َ گ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) جفاگسترنده. جفاکار. جفاکیش. جفاپیشه. آنکه جفا و ستم را در همه جا بر همه کس روا میدارد:
حکایت کننداز جفاگستری
که فرماندهی داشت بر کشوری.سعدی.رجوع به جفاکار و جفاکیش و جفاپیشه شود.

جفا گسترنده جفا کار جفا کیش جفا پیشه.

💡 ملک عشق جفا گستر و بدطبع شده است در بلای دلم از طبع جفا گستر او

💡 حکم فرماندهی کشور دلهای خراب داده ای باز به مژگان جفا گستر خویش

💡 وعده مهر و وفا کرد آن جفا گستر به من چون نبود اصل این سخن را هر چه گفت اصلا نکرد

💡 چو روی خود در آئینه ببیند آن جفا گستر غبار از سوز دل گردید هم چون ابر آزاری

💡 برد آن روز که شطرنج جفا گستری آموخت در اول بازی رخ خوبش دل من برد