تنگ گیر. [ ت َ ] ( نف مرکب ) ممسک و کم خرج و کسی که فشار سخت دهد. ( از ناظم الاطباء ). سخت گیر: معطب؛ مرد تنگ گیر بر عیال. مقتر،قاتر؛ تنگ گیر بر عیال و غیره. ( منتهی الارب از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). || بخیل. || تنگ دست. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ماده بعد شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تا توانی یا لئیمان گرم کن طرح و فاق تا توانی یکدلی را بر ضعیفان تنگ گیر
💡 ز تنگ گیری گردون مدار دل را تنگ که دل گشاده چو گردد جهان گشاده شود
💡 ز تنگ گیری این روزگار در عجبم که صبح خنده چسان از دهان پسته دمید
💡 با تنگ گیری فلک سفله چون کنم؟ دل داده است (و) بخت شکفتن نداده است
💡 درین ریاض من آن قمریم که قامت سرو ز تنگ گیری آغوش من بلندی یافت
💡 سایه خورشید کمتر می شود وقت زوال تنگ گیری اهل دولت را دلیل رفتن است
