برافراختن

برافراختن. [ ب َاَ ت َ ] ( مص مرکب ) نصب کردن. انتصاب. برافراشتن. بلند کردن. || برکشیدن. ( یادداشت مؤلف ). || بزرگ شدن. بالیدن. نمو کردن:
ز پستان آن گاو طاوس رنگ
برافراختی چون دلاورنهنگ.فردوسی.

( مصدر ) برافراشتن

💡 خریدار این جنگ و این تاختن به خورشید گردن برافراختن

💡 دل ویرانه عمارت کردن خوشتر از کاخ برافراختن است

💡 برافراختن سر به بیشی و گنج به رنجور مردم نماینده رنج

💡 از این تیغ و نیزه برافراختن به آزار من اسب کین تاختن

💡 ز بس غارت و کشتن و تاختن سر از یاد توران برافراختن

💡 بفرمود میلی برافراختن بر او روشن آیینه‌ای ساختن