ترسان دل

ترسان دل. [ ت َ دِ ] ( ص مرکب ) هراسان. بیم زده. خائف. آنکه دلش ترسیده باشد:
چو از خنجر روز بگذشت شب
همی تاخت ترسان دل و خشک لب.فردوسی.

هراسان. بیم زده. خائف. آنکه دلش ترسیده باشد.

💡 رسید آن نازنین اینک، الا، ای صبر ترسان دل ستادی کرده ای نیکو، اگر بیرون نخواهی شد

💡 گبر ترسان دل بود کو از گمان می‌زید در شک ز حال آن جهان