اندفاع

(اِ دِ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - دور شدن، برکنار شدن. ۲ - بازداشته شدن، برکنار شدن. ۳ - در ایستادن، درآمدن.

۱. دور شدن.
۲. برکنار شدن، به یک سو رانده شدن.
۳. بازداشته شدن.

( مصدر ) ۱ - دور شدن بر کنار گشتن. ۲ - باز داشته شدن رانده شدن. ۳ - در ایستادن در آمدن. ۴ - خوض پیوستن.

دور شدن، برکنار شدن.
بازداشته شدن، برکنار شدن.
در ایستادن، درآمدن.

💡 ابوالفضل العباس ( عليه السّلام ) از وفادارترين كسان به دين خود بود و بشدت از آندفاع كرد. هنگامى كه اسلام در خطر نابودى قرار گرفت و دشمنان كمر بسته آن امويان با تمام وجود به انكار آن برخاستند و شبانه روز محو آن را وجهه نظر خودقرار دادند و با آن جنگيدند، ابوالفضل به رزمگاه پاگذاشت و در راه دين خود، مخلصانهجهاد كرد تا آنكه كلمه توحيد در زمين برقرار باشد و در آرمانهاى اعتقاديش دستانش قطعگشت و به خون خود درغلتيد.