استپ علفی

💡 بخش‌های بیرونی‌تر برینگیا که اکنون بخشی از آلاسکا و شرق روسیه را تشکیل می‌دهند به احتمال زیاد استپ‌های علفی خشک‌تری بوده‌اند که ماموت‌های پشم‌آلود و ببرهای چاقودندان و دیگر حیوانات شکارچی در آن زندگی می‌کردند. این منطقه دو منبع اساسی دارد که دیگر مناطق قطبی فاقد آن هستند: «گیاهان چوبی برای ایجاد آتش» و «حیواناتی برای شکار».

💡 ۶۷ درصد از قلمرو پوشش گیاهی برهنه یا کم است. ۹ درصد بوته زار، ۸ درصد گیاهی علفی و ۹ درصد زمین زراعی است. زیر ۱۵۰۰ متر، با درختچه‌های استپ پوشیده شده است. از ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۲۰۰ متری جنگل‌های روباز کوهستانی شامل بنه، سرده بادام، زرشک یافت می‌شود. پایین‌تر از این ارتفاع سرده پیچ امین‌الدوله، درمنه پیدا می‌شود. در ارتفاعات بالاتر یک منطقه از درختان سخت‌برگ (برس چوبی با برگ‌های سخت) وجود دارد.

💡 اکوسیستم استپ علفی در مناطق نیمه‌خشک بسیار اهمیت دارد و گونه‌های گیاهی متنوعی را برای حیات حیوانات وحشی فراهم می‌سازد.

💡 در طول سفرهای علمی به مناطق مرکزی، مشاهده کردیم که پهنه‌های وسیع استپ علفی تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار گرفته‌اند.

💡 چرای بیش از حد دام در مناطق استپ علفی می‌تواند باعث تخریب پوشش گیاهی و از بین رفتن زیستگاه‌های طبیعی بسیاری از گونه‌ها شود.