حسین حلی
لغت نامه دهخدا
حسین حلی. [ ح ُ س َ ن ِ ح ِل ْ لی ] ( اِخ )ابن کمال الدین الابزر الحسینی الحلی ادیب شاعر رجال شناس. او راست: کتاب الرجال. ( معجم المؤلفین از شعراء الحله خاقانی ج 2 ص 78 ) ( بروکلمان ج 2 ص 373 ) ( ذریعه ج 9 ص 20 و28 ) ( فهرست دانشگاه ج 3 ص 567 ) ( سلافة ص 545 ).
حسین حلی. [ ح ُ س َ ن ِ ح ِ ل ل ] ( اِخ ) ابن دره نیلی عالم فقیه بود و در نیل در 644 هَ. ق. درگذشت و جنازه اش را به حله بردند. تصانیف دارد. ( معجم المؤلفین از اعیان الشیعه ).
فرهنگ فارسی
ابن دره نیلی عالم فقیه بود و در نیل درگذشت وی تصانیف دارد
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] شیخ حسین حلّی، فقیه شیعه قرن چهاردهم، از شاگردان میرزا محمدحسین نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی است. او استاد محمدتقی حکیم، محمد سعید حکیم و سید رضی شیرازی بوده است.
حسین در حدود ۱۳۰۹ در نجف به دنیا آمد. وی اهل عیفار (منطقه ای در عراق، در نزدیکی حلّه) و از طایفه طفیل بود. پدرش، علی بن حسین حلی (متوفی ۱۳۴۴) عالمی پرهیزکار بود که در جوانی حلّه را ترک کرده، در نجف سکونت گزید. حسین برادر شاعر و فاضلی به نام حسن داشت که از وی بزرگ تر بود و در ۱۳۳۷ در جوانی براثر بیماری درگذشت. از او دو اثر، کتاب فی علم الصرف و دیوان شعر، باقی مانده است.
حسین حلّی در سال ۱۳۹۴ق / ۱۳۵۳ش در نجف درگذشت. قبر وی در حجره شماره ۲۱ صحن حرم امام علی(ع) قرار دارد. او را پرهیزکار، خوش خلق و متواضع توصیف کرده و گفته اند که از ریاست و زعامت دوری می جست.
جمله سازی با حسین حلی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در سال ۱۳۳۰ از قم به نجف مهاجرت کرد، در مدرسه بخارایی مستقر شد و در جلسات اساتیدی همچون سید ابوالقاسم خویی، حسین حلی، علی محمد بروجردی، سید محسن حکیم و سید محمود حسینی شاهرودی شرکت کرد.
💡 حسین حلی ( ۱۲۷۰ _ ۱۳۵۳) از فقهای به نام شیعه بود، که علیرغم منزلت بالای فقهی و اصولی، از عهده‌داری مرجعیت دوری گزیده بود.
💡 حسین حلی از کودکی به تحصیل علوم حوزوی روی آورد و پس از طی دوره مقدمات، به تحصیل در دوره سطوح عالی مشغول شد. از استادان اون می‌توان به مراجع بزرگ میرزا محمدحسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاءالدین عراقی اشاره کرد. او از شاگردان برجسته و نزدیک به میرزا محمدحسین نائینی بود که مدتی طولانی در جلسات درس وی حضور داشت.
💡 در سال ۱۳۳۹ تصمیم به بازگشت به مشهد گرفت و چون تصور می‌کرد که در آنجا مستقر خواهد شد، از این رو استادانش سید ابوالقاسم خویی و حسین حلی، رسیدن به درجه اجتهاد را برای او مکتوب کردند.
💡 او سپس به شهر قم رفت و دروس عالی حوزه علمیه را در حضور شیخ مرتضی حائری و سلطانی و سیدمحمد حسین طباطبایی فرا گرفت، و همچنین از درس حجت، بروجردی، گلپایگانی (احتمالاً سید محمد رضا گلپایگانی) و دیگران استفاده کرد. وی در سن ۲۶ سالگی به نجف اشرف رفت و در درس مراجع حوزه نجف حکیم (احتمالاً سید محسن حکیم) و شیخ حسین حلی و پس از آن سید ابوالقاسم خویی شرکت کرد.
