بمعروف

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)عرف (۶۹ بار)

💡 پیر طریقت در مناجات گفت: خداوندا! بشناخت و زندگانیم، بنصرت تو شادانیم، بکرامت تو نازانیم، بعزّ تو عزیزانیم. خداوندا! که بتو زنده‌ایم، هرگز کی میریم؟! که بتو شادمانیم، هرگز کی اندوهگین بئیم؟ که بتو نازانیم، بی تو چون بسر آریم؟ که بتو عزیزیم، هرگز چون ذلیل شویم؟! مردی بر هارون رشید امر بمعروف کرد، هارون خشم گرفت او را با شیر در اندرون کرد، و در اندرون استوار بگرفت.

💡 و اى بسا گفته باشند كه: مراد از ميثاق غليظ عهدى است كه در هنگام عقد از مرد براى زنگرفته مى شود كه مثلا او را بطور شايسته نگه بدارد،بطور شايسته طلاق بدهد(همان دستورى كه خود خداى تعالى در اين باره داده و) فرموده: (فامساك بمعروف اوتسريح باحسان ).

💡 هُوَ الَّذِی جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیاءً... الایه. ز روی اشارت شمس آفتاب توفیق است که از برج عنایت بتابد بر جوارح بنده تا آراسته خدمت و طاعت گردد، و قمر اشاره بنور توحید است و روشنایی معرفت در دل عارف که باین نور راه برد بمعروف.

💡 سپس مى افزايد: (در هر يك از اين دو بار يا بايد همسر خود را بطور شايستهنگاهدارى كند و آشتى نمايد، يا با نيكى او را رها سازد و براى هميشه از او جدا شود)(فامساك بمعروف او تسريح باحسان ).

💡 O هر كجا زمينه ى انحراف و ظلم و خطر بيشتر است، هشدارها و سفارش ها نيز بايد بيشتر باشد. با آنكه در دو آيه ى قبل فرمود: (فامساك بمعروف او تسريح باحسان ) بار ديگر در اين آيه مى فرمايد: (فامسكوهنّ بمعروف او سرّحوهنّ بمعروف ) زيرا شرايط روحى زن و مرد در موقع جدايى، عادّى نيست و زمينه ى انتقام و آزار رسانى بسيار وسيع و خطر ظلم و تعدّى فراوان است.

💡 و در تفسير عياشى در ذيل آيه (الطلاق مرتان فامساك بمعروف، او تسريح باحسان) از ابى جعفر (عليه السلام ) روايت آورده كه فرمود: خداى تعالى تا دو نوبت طلاقدادن زن را براى مرد جائز دانسته، بار سوم كه او را به خانه آورد يا بايد به خوبىنگه دارد، و يا به احسان او را تسريح و رها كند، كه رها كردن به احسان، همان طلاقسوم است.