لائل الإمامة اثری ماندگار از ابو جعفر، محمد بن جریر بن رستم طبری آملی مازندرانی است که به عنوان یکی از چهرههای برجسته فقه شیعه در قرن چهارم هجری شناخته میشود. این کتاب در اصل مجموعهای گردآوریشده از روایات معتبر است که بر مقام، معجزات، و زندگانی ائمه معصومین (علیهم السلام) متمرکز است. مؤلف با استناد به سخنان گهربار حضرت رسول اکرم (ص) و اهل بیت طاهرین ایشان، پایههای امامت و حقانیت آنان را تبیین میکند.
این اثر ارزشمند فراتر از یک مجموعه حدیثی صرف است؛ زیرا شامل سخنرانیها و کلمات نورانی ائمه معصومین (علیهم السلام) نیز میباشد که آن را به منبعی غنی برای شناخت سیره و تعالیم ایشان تبدیل کرده است. «دلائل الإمامة» به سبب اعتبار رواییاش، از منابع اصلی و مورد توجه علما و فقهای شیعه به شمار میرود و در بسیاری از مجموعههای روایی بزرگ به آن استناد شده است. این کتاب برای هر محققی که در پی درک عمیق زندگینامه، مقام علمی و جایگاه امامت ائمه (ع) است، سندی قابل تأمل و گرانبها محسوب میشود.
در نهایت، میتوان گفت که این کتاب در زمینهی اعتقادی، یک دایرةالمعارف بزرگ از معارف اسلامی و مسائل کلامی شیعه محسوب میشود که مستقیم از سرچشمه جوشان علوم اهل بیت (ع) سیراب گشته است. نویسنده، که گاهی به عنوان «طبری صغیر» نیز شناخته میشود، در این اثر عربی خود، به دفاع از خلافت و جانشینی بلافصل ائمه پس از پیامبر اکرم (ص) پرداخته و با ذکر آیات قرآنی و روایات متعدد در فضائل و مناقب، حقانیت آنان را به اثبات میرساند.