لغت نامه دهخدا
بیکه. [ ب َ ک َ / ک ِ ] ( اِ ) ( مؤنث بیک ) بانو. بی بی. خاتون. خانم. بیگم. سیدة. ستی.حُرّة. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به بیک و بیکم شود.
بیکه. [ ب َ ک َ / ک ِ ] ( اِ ) ( مؤنث بیک ) بانو. بی بی. خاتون. خانم. بیگم. سیدة. ستی.حُرّة. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به بیک و بیکم شود.
بانو. بی بی. خاتون. خانم. بیگم. سیده. ستی. حره.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بیکه تازی وحدت بعرصه توحید بفوج داری کثرت بمعرض آثار
💡 بانو. ( اِ ) رئیسه. و گمان میکنم از بان بمعنی حارس و حافظ و دارنده و امثال آن است و «واو» علامت شفقت یا تأنیث یا تصغیر است.(یادداشت مؤلف / دهخدا). رئیسه. (یادداشت مؤلف / دهخدا).زن. برابر آقا. خانم. خاتون. خاتون خانه. (فرهنگ رشیدی) (فرهنگ جهانگیری ص 188). ست. خاتون. سیده. ستی. بیگم. خدش. بیکه. حره. آغا. بزرگ خانه. خاتون خانه. (انجمن آرای ناصری). کریمه. بی بی. (برهان قاطع). ایشی. (فرهنگ اوبهی). ربّه. خانم بزرگ. (از فرهنگ شعوری ج 1). خانم و خاتون که زن محترمه باشد. (فرهنگ نظام). ج، بانوان و بانویان. (ناظم الاطباء).