بانکداری الکترونیکی

{electronic banking, e-banking} [اقتصاد] نوعی بانکداری که در آن مشتری تراکنش خود را ازطریق شبکۀ اینترنت انجام می دهد

بانکداری الکترونیکی (electronic banking)
سیستمی که کاربر می تواند از طریق یک مودم، مستقیماً یا از طریق اینترنت عملیات بانکی را انجام دهد. اولین بانکی که دسترسی از طریق مودم را در بریتانیا عرضه نمود، بانک Royal Bank در اسکاتلند بود. در سال ۱۹۹۵ بانک TSB اعلان نمود که مشتریان می توانند از طریق CompuServe و به طور شبانه روزی به موجودی حساب خود و تراز جاری دسترسی داشته باشند.

💡 در حال حاضر تجارت الکترونیک در ایران با استفاده از کارت‌های بانکی چندین بانک عضو شبکهٔ شتاب قابل انجام است. همچنین خدمات بانکداری الکترونیکی نظیر دریافت موجودی و صورت‌حساب، انتقال وجه، و پرداخت قبوض آب، برق، گاز، تلفن ثابت و تلفن همراه توسط بانک‌ها در ایران ارائه می‌شود.

💡 به عبارت دیگر بانکداری الکترونیکی استفاده از فناوری‌های پیشرفتهٔ نرم‌افزاری و سخت‌افزاری مبتنی بر شبکه و مخابرات برای تبادل منابع و اطلاعات مالی به صورت الکترونیکی است و نیازی به حضور فیزیکی مشتری در شعبه نیست. بانکداری الکترونیک به مشتریان اجازه می‌دهد تا معاملات اقتصادی را در یک وب‌سایت امن، انجام دهند.

💡 طی سال‌های ۷۲ و ۷۳ جرقه‌های ایجاد سوئیج ملی جهت بانکداری الکترونیکی زده شد و در همان راستا شبکه ارتباطی بین بانک ملی و فروشگاه‌های شهروند ایجاد شد.

💡 در خرداد ۱۳۸۱ مجموع مقررات حاکم بر مرکز شبکه تبادل اطلاعات بین بانکی موسوم به شتاب به تصویب رسید و بدین ترتیب، اداره شتاب بانک مرکزی در یکم تیرماه ۱٣٨۱ با هدف فراهم سازی زیر ساخت بانکداری الکترونیکی تأسیس و مشغول به کار گردید.

💡 صندوق قرض‌الحسنه بسیجیان در سال ۱۳۷۲ با سرمایه ۱۰ میلیون ریال آغاز به کار کرد و از شروع فعالیت با توجه به نیاز مبرم ایران به تحول در زمینه سامانه بانکداری سنتی، ارائه خدمات بانکداری الکترونیکی را سرلوحه فعالیت بانکی و پولی خود قرار داد.