بایندر

بایندر. [ ی َ دُ ] ( اِخ ) نام طایفه ای از ترکمانان که در زمان حکومت تیموریان و خصوصاً سلطان میرزا بایسنقر شوکت و شکوهی یافتند و چون به مخالفت میرزا بایسنقر و موافقت مسیح میرزا پسر امیر حسن بیک اتفاق نمودند در جنگ قراباغ از میرزا بایسنقر شکست خوردند. مسیح میرزا با اکثر بایندریه به قتل رسیدند. ( از حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 436 ). || نام طایفه ای از ترکمانان ایران ( این کلمه بصورت بای ایندر نیز نوشته شده است ). ( از جغرافیای سیاسی کیهان ).
بایندر. [ ی َ دُ ] ( اِخ ) دهی از دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان زنجان در 18 هزارگزی جنوب مرکز بخش. آب آن از چشمه و قنات، محصول آن غلات، شغل اهالی زراعت، چوبداری، قالی و گلیم بافی است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ).
بایندر. [ ی َ دُ ] ( اِخ ) نام ولایتی در 55 هزارگزی جنوب شرقی ازمیر. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص 1237 ).

نام ولایتی از ازمیر

بایندر (ناحیه). بایندر ( ترکی استانبولی: Bayındır ) ناحیه ای در استان ازمیر کشور ترکیه و شهر مرکزی این ناحیه است که در دره کوچوک مندرس واقع شده است.
نام آن در دوران باستان، کایستروس بود و در نزدیکی اسمیرنا قرار داشت. نام فعلی آن برگرفته از مردم ترک است که در قرن یازدهم میلادی در آنجا ساکن شدند. آنها اعضای ایل بایندر، یکی از ۲۴ قبیله اصلی ترکان اوغوز بودند. در سال ۱۹۹۷، جمعیت شهر ۱۸۱۰۰ نفر بود. این شهر با شاخه ای از راه آهن آیدین به ازمیر متصل است و تجارت زیتون، روغن زیتون، پنبه، انجیر، کشمش و تنباکو در آن رونق دارد.

بایَندُر
(معروف به ترکمان. در لغت به معنی «آن زمین همیشه پرنعمت باشد») طایفۀ تُرک، از گروه های قدیمی تُرکان غز ایران و آناتولی. احتمالاً همراه سلاجقه به ایران آمده اند. بایندرها، طایفۀ اصلی اتحادیۀ آق قویونلو بوده و ریاست آن را در دست داشتند. قراعثمان آق قویونلو مؤسس دولت آق قویونلو از این طایفه است. پرچم سفید، علامت خاص این طایفه بود. بایندرها تا قرن ۹ق در دیاربکر سکونت داشتند و پس از تشکیل دولت آق قویونلو به نواحی دیگری نظیر قراباغ و نخجوان و بردع و گروس و دامنه های کوه سهند مهاجرت کردند. مراتع سهند را در زمان قاجاریه «بایندر یورتی» می خواندند. طایفۀ بایندر، پس از پیروزی شاه اسماعیل اول صفوی بر سلسلۀ آق قویونلو عملاً رو به تجزیه نهاد. گروه هایی از آنان به عثمانی گریختند، تعدادی به دست قزلباشان کشته شدند و برخی نیز به دولت صفوی پیوستند. محمدزمان سلطان بایندری از رجال دربار شاه عباس بود. فاضل خان گروسی، نویسندۀ معروف دورۀ قاجار، و امیر معزّز گروسی، از رجال مستبد دورۀ مشروطیت، از بایندرها بودند.

💡 بعد از بیست و هشتم مردادماه ۱۳۳۲ در جلسهٔ نیروی دانش‌آموزی و سپس نیروی دانشجویی بایندر به نیروداری سرور عباس روحبخش حاضر و برای سال‌ها شرکت منظم داشتند. مهندس کرمانی در سال ۱۳۳۴ به دانشگاه (دانشکده فنی تهران) راه یافتند. در انتشار نشریه‌های پلی‌کپی پندار و نسل جوان (چهار دوره) تا سال ۱۳۴۴ همکاری داشتند. ایشان از افراد شرکت کننده در کنگره‌های آموزشی سال ۱۳۳۵ و کنگرهٔ دوم حزب در سال ۱۳۳۹ بودند.

💡 اول – بایندر: که در اصل بای اندر بوده. بای بمعنی بزرگ باشکوه است و اندر مکان مرتفع مانند پشته و کوه یعنی بزرگ بلندقدر.

💡 ابوالنصر حسن بیک معروف به سلطان حسن بایندر یا اوزون حسن ( ۱۴۲۳–۱۴۷۸ میلادی) به ترکی به معنای حسن بلند، مقتدرترین سلطان دودمان ترکمان آق‌قویونلو و پایه‌گذار امپراتوری کوتاه‌مدتی بود که ۲۵ سال بر عراق، ارمنستان و آذربایجان شرق آناتولی و بخش‌هایی از ایران امروزی حکومت کرد. وی پدربزرگ شاه اسماعیل یکم از طرف مادری بود.

💡 تپه جهانگیر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای بایندر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 مهمترین کاربید سمانته در صنعت، کاربیدتنگستن نشانده شده در داخل بایندر کبالتی است. معمولاً در این خانواده مخلوط‌های خاصی از کاربید تنگستن، کاربید تیتانیم، کاربید تانتالم در ماتریس کبالتی نیز وجود دارند، که کاربید تنگستن در آنها جزء اصلی تشکیل دهنده مخلوط می‌باشد. سایر کاربیدها شامل تیتانیم کاربید در ماتریس نیکلی و کاربید کروم در ماتریس نیکلی می باشد.