موتور طولی

{longitudinal engine, north-south layout} [قطعات و مجموعه های خودرو] موتوری که در جهت محور طولی خودرو نصب می شود

در مهندسی خودرو، موتور طولی یک موتور درون سوز است که در آن میل لنگ در امتداد محور طولانی وسیله نقلیه، از جلو به عقب قرار می گیرد.
این نوع موتور معمولاً برای خودروهای دیفرانسیل عقب استفاده می شود، به جز برخی از مدل های آئودی، رنو، کرایسلر و ساب و همینطور اولدزموبیل تورنادو و کادیلاک الدورادو ۱۹۶۷ مجهز به موتورهای طولی و محور جلو هستند. در خودروهای دیفرانسیل جلو معمولاً از موتور عرضی استفاده می شود. کامیون ها اغلب دارای موتورهای طولی با دیفرانسیل عقب هستند.
برای موتورسیکلت ها، استفاده از یک نوع خاص به درایو بستگی دارد: در مورد محرک زنجیر یا تسمه معمولاً از یک موتور عرضی استفاده می شود و با درایوهای محور از یک موتور طولی استفاده می شود. موتورهای طولی در موتورسیکلت ها یک عیب دارند: «نقطه اوج» میل لنگ در طول کل موتور سیکلت به میزان کم یا زیاد در هنگام شتاب گیری کج می شود. این تا حدی با چرخش اجزای دیگر مانند ژنراتور و جعبه دنده در جهت مخالف میل لنگ حل می شود.
بیشتر خودروهای بزرگ تر و «پریمیوم» از این جهت موتور، هم چرخ های جلو و هم چرخ های عقب استفاده می کنند، زیرا موتورهای قدرتمندی مانند وی۸ با سوراخ ۹۰ درجه ای و خطی، معمولاً آنقدر طولانی هستند که در محفظه موتور عرضی FF قرار نمی گیرند. وسایل نقلیه رایج مدرن از محرک محور جلو همراه با آرایش موتور عرضی استفاده می کنند.
خودروهای با موتورهای طولی معمولاً دارای حداقل دایره گردش کمتری نسبت به موتورهای عرضی هستند. این به این دلیل است که فضای بیشتری در کناره های موتور وجود دارد و به قوس های چرخ های عمیق تر اجازه می دهد تا چرخ های جلو بتوانند از زاویه بیشتری بچرخند.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، بخش های جنرال موتورز اولدزموبیل و کادیلاک به ترتیب مدل های چرخ محرک تورنادو و ال دورادو با موتور وی۸ طولی و گیربکس اتوماتیک و واحد دیفرانسیل یکپارچه داشتند که به چرخ های جلو نیرو می داد. هوندا و تویوتا همچنین خودروهای دیفرانسیل جلو با موتورهای طولی، یعنی هوندا ویگور، آکورا/هوندا لجند/RL و تویوتا ترسل را ارائه کردند.
این فهرستی از نمونه های معمولی از انواع موتورهایی است که می توان در وسایل نقلیه موتوری قرار داد:
• موتور هم راستا - جایی که دو، سه، چهار، پنج، شش و حتی هشت سیلندر در یک صفحه قرار می گیرند.
• موتور وی شکل – جایی که دو، چهار، شش، هشت، ده، دوازده یا حتی شانزده سیلندر در دو صفحه مجزا قرار می گیرند که وقتی از انتهای میل لنگ به آن نگاه می شود شبیه یک V است.
• موتور تخت یا باکسر – که در آن دو، چهار، شش یا بیشتر سیلندر در دو صفحه کاملاً افقی متضاد قرار گرفته اند.
• موتور دبلیوشکل – که در آن دو موتور وی ( زاویه باریک ) با هم قرار گرفته اند ( در ۱۸۰ درجه )، که در آن در هشت، دوازده یا شانزده سیلندر در چهار صفحه مجزا چیده شده اند.

💡 شرکت مسرشمیت آگه هواگرد ام‌ایی ۴۱۰ را سال ۱۹۴۳ با بازطراحی کامل هواگرد ناموفق ام‌ایی ۲۱۰ پدیدآورد. ظاهر هواگرد جدید بسیار شبیه سلف خود بود اما اصلاحات زیادی در آن اعمال شد. از جمله این موارد باله عمودی دُم منتاسب‌شده و بدنه طولانی‌تر بود تا مشکل ناپایداری طولی حل شود. نیرومحرکه هواگرد را دو موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۳گه هر یک با توان ۱٬۹۰۰ اسب بخار تأمین می‌کرد. عملکرد نسبت به ام‌ایی ۲۱۰ بسیار بهتر شد.

💡 رویه‌کوب (انگلیسی: tamp یا tamper) دستگاهی است مجهز به یک موتور ارتعاش‌دهنده و دو بازویی و یک شمشهٔ چوبی به ابعاد دویست در هفتادوپنج میلی‌متر و طولی برابر با سطح مقطع راه که از آن برای تسطیح و خروج هوا از داخل بتن و ایجاد شیب عرضی مناسب استفاده می‌شود.