جعفر خان میناکار اصفهانی

[ویکی فقه] جعفر خان میناکار اصفهانی، از اساتید فن مینا کاری در اواخر عهد صفویّه در اصفهان می باشد.
جعفر خان میناکار، از اساتید فن میناکاری در اواخر عهد صفویّه است. وی در سال ۱۱۲۴ق در اصفهان درگذشت. میرزا محسن تاثیر تبریزی در مادّه تاریخ وفات او گفته است: سالی که رفت جعفر آرام از جهان ••••• طبع مصاحبان همگی زین اَلَم فسردمی گشت فکر از پی تاریخ فوت او ••••• افسوس خورد و گفت: «رفیق شفیق مُرد»
همایی، جلال الدین، تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص۳۶۶.
۱. ↑ همایی، جلال الدین، تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص۳۶۶.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۳۴۲.
...

💡 جوانانی چون محمد منیر، حیدر کاکو، سلطان شور نول، اکرم بازو، وحید نواسه جعفر خان و عبدالله یعقوبی به صفت پیشگامان این رشته بوده که بعداً به ایجاد کلب‌ها آموزشی این رشته پرداختند.

💡 همدستان او در این توطئه عبارت بودند از یکی از رئیسان کرد، یکی از رئیسان افشار، جعفر خان افغان آخرین حاکم افغانی شیراز، میرزا محمد جبه دار باشی و دو تن از خواجگان حرم پادشاهی که از سوی نزدیک ۴۰۰۰ مرد از صاحب منصبان و سپاهیان حمایت می‌شدند.

💡 مقدم پیش از نگارش این اثر مینویسد : «مدتی است که تماشای بعضی صحنه‌های مضحک و رویدادهای خنده‌آور فرنگ رفته‌ها مرا بر آن داشته که نمایشنامه‌ای بنویسم اسم آن را هم انتخاب کرده ام. جعفر خان از فرنگ آمده، هدفم اینست که نمایش سرگرم‌کننده باشد و نه تنها عده‌ای خاص بلکه توده مردم هم بتوانند با موضوع نمایشنامه رابطه برقرار نمایند.»