اختیار در عبادت

[ویکی فقه] اختیار در عبادت (قرآن). اختیار داشتن انسان در عبادت خدا و غیر آن از مسائلی است که در قرآن به آن پرداخته شده است.
اختیار داشتن انسان در عبادت و پرستش خدا و غیر آن، در قرآن ذکر شده و خداوند بر عبادت در حال اختیار تأکید دارد:قل الله اعبد مخلصا له دینی• فاعبدوا ما شئتم من دونه... «بگو خدا را می پرستم در حالی که دینم را برای او بی آلایش می گردانم؛ پس هر چه را غیر از او می خواهید بپرستید (ولی به آنان) بگو زیانکاران در حقیقت کسانی اند که به خود و کسانشان در روز قیامت زیان رسانده اند آری این همان خسران آشکار است». وقالوا لو شاء الرحمـن ما عبدنـهم ما لهم بذلک من علم ان هم الا یخرصون. «و می گویند اگر (خدای) رحمان می خواست آنها را نمی پرستیدیم آنان به این (دعوی) دانشی ندارند (و) جز حدس نمی زنند».

💡 پیکری باریک گردد در عبادت گرچه مو بی‌ولایش هیزم نیران سوزانش کنند

💡 لکن دانند که چشم رحمت وی داشتن بی جد و جهد آرزومندی و غرور بود. از این رو خویشتن در عبادت و طاعت به رنج اندر افکنند تا آن امید که نیکوترین چیزهاست حاصلشان شود.

💡 4- پايدارى زمانى ارزش دارد كه در همه ى امور باشد. در عبادت، در ارشاد،تحمل ناگوارى ها و مانند آن. (فاستقم )

💡 كسى كه نه براى خدا، بلكه براى جلب نظر مردم يا رسيدن به موقعيّت و شهرت،عبادت مى كند، او گرفتار دام شيطان است و عباداتش به هدر مى رود. ايناخلال در عبادت، توسّط شيطان حتّى گاهى پيش ازعمل هم، در نيّت پديد مى آيد و از قصد قربت باز مى دارد.

💡 آنها از اين نمى ترسند كه گناهى انجام داده باشند، بلكه از كوتاهى در عبادت يا تركاولى بيمناكند.

💡 یگانگی در عبادت، یعنی تنها خدا سزاوار پرستش است. از نظر مرتضی مطهری، یگانگی در عبادت به معنای رد هر نوع عبادت تقلبی (مانند پرستش هوای نفس، پول یا حیثیت) است و چنان‌که قرآن می‌فرماید، هر اطاعت از امری عبادت است.