ستم بر

ستم بر. [ س ِ ت َ ب َ ] ( نف مرکب )ستمکش. قبول کننده ظلم. پذیرنده جور:
نباشد هیچ بیگانه ستمگر
نباشد هیچ آزاده ستم بر.( ویس و رامین ).

ستم کشیدن قبول کننده ظلم

💡 می برم در بیضه فولاد بر جوهر حسد بس که پیکان ستم بر دل نفس را تنگ کرد

💡 در سال ۱۸۷۶ برایانت یکی از سازمان دهندگان انجمن پیشگیری از ستم بر کودکان بود.

💡 داد مظلومان بده تا چند ای بیدادگر رخش بیداد و ستم بر دادخواهان تاختن

💡 میکند چندانکه میخواهد ستم بر عاشقان وز شگرفی این گنه را مختصر گیرد همی

💡 و در پايان آيه، اضافه مى كند: (مايوس و نوميد از ثواب الهى كسانى هستند كه بارظلم و ستم بر دوش كشيدند) (و قد خاب من حمل ظلما).

💡 256- يعنى: بسيار باشد كه ناتوانى، قوى پنجه گردد، و خود به پيچاندندست ناتوان و ستم بر آنان، قيام كند.