امام زمان و هدایت مردم

[ویکی فقه] امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) برای هدایت مردم در زمان غیبت کتابی تألیف نمی کنند؛ چون حضرت همیشه ناظر بر اوضاع بوده و هر جا نیازی باشد، از راه هایی که خود صلاح می دانند، به هدایت امور می پردازند؛ چنان که از آغاز زمان غیبت کبرا تاکنون جریان کارها به همین شکل بوده و هیچ گاه آن حضرت مردم را به حال خود رها نکرده اند. و بدیهی است که پرداختن به هدایت انسان ها، منحصر در نوشتن کتاب نیست.
اکنون ما در دوره "غیبت کبرا" به سر می بریم که دوران "نیابت عامه" است. به این معنا که در این دوره راه نمایی شیعیان به عهده فقیهان و علمای بزرگ شیعه است، که دارای شرایط تعیین شده برای راه نمایی هستند و وظیفه و تکلیف مردم نیز اطاعت و پیروی از راه نمایی های آنان است؛ اما این که در این زمان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) کتابی تألیف نمی کند تا مردم و علما بر آن رجوع کنند، می تواند علت های زیادی داشته باشد از جمله:
← آمادگی نداشتن انسان
بنابراین آن حضرت همیشه ناظر اوضاع بوده و هر جا نیازی باشد، از راه هایی که خود صلاح می دانند، به هدایت امور می پردازند؛ چنان که از آغاز زمان غیبت کبرا تاکنون جریان کارها به همین شکل بوده و هیچ گاه آن حضرت مردم را به حال خود رها نکرده اند. و بدیهی است که پرداختن به هدایت انسان ها، منحصر در نوشتن کتاب نیست.

💡 سپس موسى (عليه السلام ) گفت: اين بنده گم كرده ره - كه از حريم تو دور گشته است- كيست ؟ فرمود: كسى كه امام زمان و راهبر واقعى عصر و دوره خويش ‍ را شناسائى نكردهاست؛ و نسبت به او فاقد علم و از او غائب است. تو بايد امام زمان غائب از او را بدومعرفى كنى، آنهم پس از آنكه شخصى كه نسبت به شريعت دين او آشنا است وى راشناسائى كرد، تو، به اين شخص گم كرده ره، شريعت امام زمان و آئين بندگىپروردگارش و راه و رسم وصول به رضاى او را مى شناسانى.

💡 اين كتاب ارمغانى است براى شيفتگان امام زمان و عاشقان مسجد مقدس ‍ جمكران كه همواره وبخصوص در شبهاى چهارشنبه از اطراف و اكناف و دور و نزديك آهنگ سفر به مسجدجمكران مى كنند و در گوشه اى از آن با خداى خود با راز و نيازمشغول مى شوند، و پس از اداى نماز مخصوص ‍ مسجد، بهدنبال گمشده خود هستند و آن دردانه يكتا و عزيز سفر كرده را مى خوانند و رازدل خود را با او در ميان مى گذارند.